به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از همدان؛ تولد پیش از موعد، برای خانوادهها آغاز مسیری دشوار و سرشار از نگرانی است؛ مسیری که مراقبت تخصصی، حمایت عاطفی و پیگیری منظم میتواند در حفظ سلامت و آینده کودک نقشی تعیینکننده داشته باشد. نوزاد نارس به کودکی گفته میشود که پیش از پایان هفته سیوهفتم بارداری متولد شود. از آنجا که اندامها و سامانههای حیاتی این نوزادان ممکن است هنوز به تکامل کافی نرسیده باشند، آنان در روزها و ماههای نخست زندگی به مراقبت ویژه و هدفمند نیاز دارند.
برآوردهای جهانی از تولد سالانه حدود ۱۵ میلیون نوزاد نارس حکایت دارد. در ایران نیز از هر ۱۱.۴ تولد، یک مورد زودرس است. در استان همدان، بر اساس آمار اعلامشده از سوی معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی، ۱۰.۵ درصد از حدود ۱۸ هزار تولد ثبتشده در سال ۱۴۰۴ مربوط به نوزادان نارس بوده است؛ آماری که ضرورت توجه به سلامت مادران، مراقبتهای بارداری و خدمات پس از تولد را برجسته میکند.
علی گلشائیان، معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی همدان، پیشگیری از زایمان زودرس و افزایش آگاهی خانوادهها را از محورهای مهم کاهش پیامدهای نارسی دانست. به گفته او، تولد زودهنگام همچنان از عوامل مهم مرگومیر کودکان زیر پنج سال است، اما مراقبتهای بهموقع و باکیفیت میتواند بخشی از عوارض آن را کاهش دهد.
مراقبت از نوزاد نارس با ترخیص از بخش مراقبتهای ویژه پایان نمییابد. این کودکان پس از بازگشت به خانه نیز به ارزیابی منظم وزنگیری، رشد جسمی، تکامل عصبی، بینایی، شنوایی و وضعیت عمومی سلامت نیاز دارند. شناسایی زودهنگام اختلالها و ارجاع به خدمات تخصصی، فرصت مداخله مؤثر را افزایش میدهد.
محبوبه عابدی، کارشناس سلامت نوزادان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی همدان، آگاهی والدین از شیوه نگهداری و نشانههای هشدار را ضروری دانست. او تماس پوست با پوست مادر و نوزاد را در تقویت پیوند عاطفی و حمایت از روند رشد کودک مؤثر خواند و شیر مادر را بهترین منبع تغذیه نوزاد معرفی کرد. در صورت دشواری تغذیه مستقیم، خانوادهها باید با راهنمایی تیم درمان از روشهای ایمن و متناسب با شرایط کودک استفاده کنند.
نوزادان نارس ممکن است بیشتر در معرض زردی، مشکلات تغذیه، دشواری تنفس و عفونت قرار گیرند. بیحالی غیرمعمول، شیر نخوردن، تنفس سریع یا دشوار، تب، استفراغ مکرر، تشنج و افزایش زردی از نشانههایی است که باید جدی گرفته شود و ارزیابی فوری پزشکی را ضروری میکند. مکملهایی مانند ویتامینها و آهن نیز باید متناسب با سن بارداری هنگام تولد، وزن و وضعیت تغذیه و با نظر پزشک مصرف شوند؛ زیرا نیاز نوزادان یکسان نیست.
محیط نگهداری نوزاد باید آرام و پاکیزه و دور از دود دخانیات و مواد محرک باشد. رعایت بهداشت دستها، محدود کردن رفتوآمدهای غیرضروری و جلوگیری از تماس نوزاد با افراد بیمار، احتمال ابتلا به عفونت را کاهش میدهد. والدین لازم است اصول خواب ایمن و تنظیم دمای محیط را از کادر درمان بیاموزند و از توصیههای غیرتخصصی و درمانهای خانگی خودسرانه پرهیز کنند.
اجرای مؤثر برنامههای حمایتی به همکاری بیمارستانها، مراکز بهداشتی، ماماها، کارشناسان سلامت مادر و کودک، رسانهها، سازمانهای مردمنهاد و خیران سلامت نیاز دارد. آموزش شیردهی و مراقبت پس از ترخیص، غربالگری و پیگیری مشکلات احتمالی و کاهش موانع اقتصادی و جغرافیایی دسترسی به خدمات، میتواند کیفیت مراقبت را افزایش دهد. نوزاد نارس برای عبور از ماههای حساس نخست زندگی، به خدمات درمانی باکیفیت، خانوادهای آگاه و حمایت مستمر نظام سلامت نیاز دارد.
خبرنگار: نازنین مولائی منظر
انتهای پیام./
نظر شما