گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز- هوش مصنوعی چند وقتی است در وجوه مختلف زندگی خیلی از ما جایگاه ویژهای پیدا کرده و نشانههای استفاده از آن را در فیلمها و سریالها و برنامههای مختلف هم میشود دید. «کیمدی شو» یکی از همین موارد است، اولین رئالیتی شبکه نمایش خانگی که مبنای شکلگیری آن با هوش مصنوعی گره خورده است.
این برنامه متعلق به گروه سنی کودک و نوجوان است و به همین دلیل سعی شده برای جذابیت بیشتر، در فضایی فانتزی شکل بگیرد. طراحی صحنه آن هم به نحوی انجام شده که هنگام تماشای مسابقه حس میکنیم درون فضای یک بازی کامپیوتری هستیم. استفاده از رنگهای شاد نارنجی و قرمز و سبز فضا را پرانرژی کرده است و سکوها و پلهها و مانیتورها عمق صحنه را بیشتر نشان میدهند و ما را بیشتر به سمت خود میکشد. درست است که با یک مسابقه فوتبالی مواجهیم اما مشخص است اهمیت تعلق به فضای گیم برای سازندهها بالاتر بوده است. این طرح و رنگ و فضای شلوغ و پر انرژی باعث شده مخاطبان کودک تمایل بیشتری به تماشای آن نشان دهند.
کلکل با بازیکنهای مشهور
نکته مهمتر اینکه بخش مهم رقابت «کیمدی شو» با کمک هوش مصنوعی شکل گرفته است. به این صورت که مخاطبان کودک و نوجوان یا حتی بزرگسال که همیشه نام بازیکنهای مطرح فوتبال جهان را داخل زمین فوتبال یا لابهلای خبرها شنیدهاند و از آنها فقط یک تصویر در ذهن دارند، بتوانند برای اولینبار آنها را نزدیک خودشان حس کنند و حتی با آنها وارد دیالوگ شوند. در هر قسمت، بعد از اینکه یکی از بستههای کیمدی آنباکس میشود، ما بازیکنهایی که نامشان درون آن بسته است را روی تابلوها میبینیم. نوا و اشکان، شرکتکنندههای این مسابقه به همراه محمد بحرانی که میزبانی رئالیتی را به عهده دارد، شروع به دیالوگ با این ستارههای فوتبال میکنند. خیلی وقتها اگر بازیکن مورد نظر جایگاه ویژهای داشته باشد این گفتوگو بسیار صمیمانه و از سر احترام پیش میرود و در غیر این صورت اگر بازیکنی که نامش در آمده، جایگاه خاصی نداشته باشد و حتی چندباری هم خرابکاری کرده باشد، این دیالوگ به سمت شوخی و کلکل هم کشیده میشود. بهرحال اینکه دو بچه بتوانند در استودیوی یک مسابقه در کشور خودشان با یک ستاره فوتبال در کشوری در آنسوی کره زمین گپ رودررو داشته باشند و او هم با آنها وارد دیالوگ شود اتفاق جالب توجهی است که پیشتر فکرش را هم نمیشد کرد.
معاشرت نزدیک با رونالدو و مسی
البته استفاده از هوش مصنوعی صرفا در حد حضور آنها در تابلوهای روی دیوار نیست. بعضی وقتها حجم این فانتزی بالاتر میرود و ما رونالدو و مسی را روی مبلهای استودیوی ضبط «کیمدی شو» هم میبینیم. این اتفاق به قدری با ظرافت و حساسیت انجام شده که با وجود محال بودن این وضعیت، میتوانیم باورش کنیم. اینکه پسربچه یا دختربچهای بتواند روی مبلی کنار رونالدو و مسی بنشیند و از حضورش کیف کند، برای همه مهیج است و اتفاقی است که اولین بار شاهدش هستیم.
نقشآفرینی مجری و شرکتکنندهها
این فضای فانتزی گرچه با کمک متخصصان هوش مصنوعی ایجاد شده اما نمیتوان توانایی محمد بحرانی و نوا و اشکان را در شکلگیری فضای باورپذیر آن نادیده گرفت. آنها به قدری ملموس با بازیکنهای ستاره دنیا حرف میزنند که به نظر میرسد واقعا مقابلشان نشستهاند و انگار نه انگار در واقعیت چنین اتفاقی رخ نداده است. اگر فقط یکی از آنها رفتاری تصنعی داشت یا موقعیت را باور نمیکرد و نمیتوانست نقشش را درست ایفا کند، حتما این باورپذیری کامل نمیشد.
پرورش یک ایده ساده
نکته مهمتر اینکه این برنامه با وجود تنوع و هیجان زیادی که دارد، رئالیتی پرخرجی نیست. همه چیز داخل یک استودیو با دو شرکتکننده کودک و یک مجری پیش میرود و سایر عناصر جذابیت با هوش مصنوعی و جلوههای ویژه به کار اضافه شدهاند. در واقع تهیهکننده و کارگردان مسابقه، صرفا باپرورش یک ایده ساده توانستهاند اثری آبرومند پیش روی مخاطبان بگذارد؛ اثری خلاقانه و بهروز که حتی آنهایی را که علاقه چندانی به فوتبال ندارند را هم درگیر میکند.
مجتبی صارم پور*
انتهای پیام/
نظر شما