به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از همدان؛ پشت توزیع ۱۳۰ میلیارد ریال تجهیزات ورزشی و بهداشتی در مدارس همدان، مسئلهای بزرگتر از آمادهسازی کلاسها برای سال تحصیلی جدید قرار دارد؛ مسئلهای به نام کیفیت تجربه دانشآموزی. مدرسه امروز فقط ساختمان و کتاب نیست، بلکه مجموعهای از فضای تربیتی، سلامت روان، تحرک جسمی، امکانات ورزشی و شرایط بهداشتی است که میتواند مسیر رشد نسل آینده استان را تغییر دهد.
همدان با حدود ۳۲۰ هزار دانشآموز و ۲ هزار و ۵۴۳ مدرسه، یکی از استانهایی است که آینده سرمایه انسانی آن به کیفیت نظام آموزشی وابستگی مستقیم دارد. هر تصمیمی که در حوزه آموزش گرفته میشود، در سالهای بعد خود را در بازار کار، مهاجرت جوانان، توان علمی استان و حتی توسعه اقتصادی نشان خواهد داد. به همین دلیل، تجهیز مدارس را نمیتوان تنها یک اقدام مناسبتی برای آغاز مهر دانست؛ این موضوع بخشی از راهبرد توسعه انسانی استان است.
۱۰۰ میلیارد ریال تجهیزات ورزشی شامل وسایل مختلف تربیتبدنی، توپ، راکت، تور و تجهیزات کمکآموزشی ورزشی در کنار ۳۰ میلیارد ریال اقلام بهداشتی برای اتاقهای سلامت مدارس توزیع شده است. این اعداد اگرچه در مقیاس کل نظام آموزشی استان یک گام حمایتی محسوب میشود، اما پرسش اصلی این است که آیا این میزان سرمایهگذاری میتواند شکافهای موجود میان مدارس مختلف را کاهش دهد یا تنها بخشی از نیازهای فوری را پاسخ میدهد.
عدالت آموزشی در همدان مانند بسیاری از استانهای کشور فقط به تعداد مدارس یا میزان تجهیزات وابسته نیست. تفاوت میان مدارس شهری و روستایی، فاصله امکانات آموزشی در مرکز استان با برخی شهرستانها و مناطق کمبرخوردار، دسترسی متفاوت به فضاهای ورزشی و امکانات سلامت، از جمله چالشهایی است که با یک مرحله توزیع تجهیزات به طور کامل حل نمیشود.
در شهرستانهایی مانند کبودرآهنگ، رزن، فامنین، نهاوند و برخی مناطق روستایی، مدرسه علاوه بر نقش آموزشی، یکی از مهمترین مراکز اجتماعی منطقه محسوب میشود. کمبود فضای مناسب ورزشی یا امکانات بهداشتی در چنین مناطقی تنها یک کمبود فیزیکی نیست؛ میتواند بر مشارکت دانشآموزان در فعالیتهای گروهی، سلامت جسمی و حتی انگیزه حضور در مدرسه اثر بگذارد.
از سوی دیگر، موضوع ورزش دانشآموزی در استانی مانند همدان که سابقه ورزشی قابل توجهی دارد، ظرفیت توسعهای نیز محسوب میشود. شناسایی استعدادهای ورزشی از مدارس آغاز میشود و بدون تجهیزات پایه، فرصت برابر برای دیدهشدن استعدادها میان دانشآموزان مناطق مختلف فراهم نخواهد شد. فاصله میان دانشآموزی که به سالن، تجهیزات و مربی دسترسی دارد با دانشآموزی که چنین امکاناتی ندارد، میتواند مسیر آینده او را تغییر دهد.
سلامت دانشآموزان نیز بخش دیگری از این معادله است. تجهیز اتاقهای بهداشت مدارس، اگرچه یک اقدام ضروری است، اما سلامت در مدرسه مفهومی گستردهتر دارد و به آموزش سبک زندگی سالم، تغذیه، مراقبتهای روانی، پیشگیری از آسیبهای اجتماعی و دسترسی منظم به خدمات سلامت وابسته است. مدرسهای که قرار است نسل آینده را تربیت کند، باید همزمان محیطی امن برای جسم و ذهن دانشآموز باشد.
در سالهای اخیر، یکی از چالشهای مهم نظام آموزشی کشور، عبور از نگاه صرفاً کمی به آموزش و حرکت به سمت کیفیت بوده است. ساخت مدرسه، افزایش تجهیزات و تأمین امکانات، بخش سختافزاری این مسیر است؛ اما کیفیت معلم، برنامههای تربیتی، عدالت در توزیع نیروی انسانی و ارتباط مدرسه با جامعه محلی، بخش نرمافزاری آن را تشکیل میدهد.
همدان از ظرفیتهای علمی و دانشگاهی مهمی برخوردار است و حضور دانشگاههای باسابقه در استان میتواند فرصت ایجاد ارتباط میان آموزش عمومی، پژوهش و مهارتآموزی باشد. اگر این ظرفیت از دوره مدرسه مورد استفاده قرار گیرد، میتواند به تربیت نسلی کمک کند که علاوه بر دانش نظری، مهارتهای مورد نیاز اقتصاد آینده را نیز داشته باشد.
با این حال، یکی از مسائل مهم پیش روی آموزش استان، حفظ دانشآموزان مستعد و جلوگیری از خروج سرمایه انسانی در سالهای آینده است. کیفیت آموزش عمومی، امکانات مدارس و احساس برخورداری برابر، از عواملی هستند که بر تصمیم خانوادهها برای ادامه مسیر تحصیلی فرزندانشان در استان اثر میگذارند.
تجهیز مدارس باید آغاز یک زنجیره باشد، نه پایان یک برنامه. تجهیزات ورزشی زمانی اثرگذار خواهد بود که برنامه ورزشی منظم، فضای مناسب و نیروی تخصصی در کنار آن وجود داشته باشد. تجهیزات بهداشتی زمانی به ارتقای سلامت کمک میکند که نظام مراقبت و آموزش سلامت نیز تقویت شود. سرمایهگذاری آموزشی زمانی به نتیجه میرسد که از مرحله خرید کالا به مرحله بهبود کیفیت زندگی دانشآموز برسد.
آینده آموزشی همدان در پنج تا ۱۰ سال آینده به این بستگی دارد که آیا استان میتواند از اقدامات مقطعی عبور کرده و یک نظام پایدار برای توسعه مدارس ایجاد کند یا خیر. حفظ و ارتقای سرمایه انسانی، کاهش فاصله میان مدارس برخوردار و کمبرخوردار، توسعه ورزش دانشآموزی و تقویت سلامت مدارس، تصمیمهایی هستند که امروز گرفته میشوند اما آثار آنها در آینده اقتصادی و اجتماعی استان نمایان خواهد شد.
۱۳۰ میلیارد ریال تجهیزات میتواند یک نقطه شروع باشد، اما مسیر اصلی عدالت آموزشی زمانی طی میشود که هر دانشآموز همدانی، فارغ از محل زندگی و نوع مدرسه، احساس کند فرصت رشد، یادگیری و شکوفایی برای او به اندازه دیگران فراهم است؛ زیرا مهمترین زیرساخت توسعه استان، نه فقط ساختمانها و تجهیزات، بلکه نسلی است که در همین کلاسها آینده همدان را خواهد ساخت.
خبرنگار: ندا ترابی
انتهای پیام./
نظر شما