تهران-ایسکانیوز، پلاس+/

در گور كه حیرتم كه چون خواهم خفت

قرن دهم

شعر زن معروف قرن دهم دختر شاعر معروف آن زمان، هلالي استر آبادي است. اين زن با آنكه اشعار بسيار زيبايي دارد. نامش مشخص نيست و در تاريخ نيامده است و تاريخ نويسان به همين قدر بسنده كرده اند كه او دختر هلالي استر آبادي است.اما عده ای او را به نام حجابی استرآبادی می شناسند.از آثار او "دیوان" شعری به‌‌جای مانده است که مشتمل بر اشعاری لطیف و روان است.

قرن سيزدهم   

در قرن سيزدهم رشحه را داريم كه دختر هاتف اصفهاني است و پدر و پسر و شوهرش هم شاعر بوده اند . در اين قرن همچنين عفت نسابه مي زيسته است، زني اهل شيراز كه هيچ وقت ازدواج نكرده و در دربار پدر فرمانفرماي بزرگ بوده است. در همين قرن در دربار قاجار بيشتر زن ها، همسر ها، مادرها و دختر هاي فتحعلي شاه و نا صر الدين شاه شاعر بوده اند كه معروفترين آنها گوهر قاجار( نوه فتحعلي شاه) و شاه بيگم( دختر فتحعلي شاه) هستند.این رباعی از او است:

غم نه، گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفت              غم از آن دارم که محروم از سر کوی تو رفت

گلشن خلدش شود گر جا نیاساید دگر               «رشحه» مسکین که محروم از سر کوی تو رفت



زنان شاعر مشروطه

در زمان مشروطه ، فخر اعظمي ارغون از شاعران زن مطرح بوده است ، فخر اعظمي ارغون، مادر سيمين بهبهاني ، شاعر معاصر است. در همين زمان شاعري اجتماعي ظهور كرده است به نام بدري تندري، فصل بهار خانم نيز از شاهزاده هاي قاجار است. مهتاج رخشان با ميرزاده عشقي مشاعره و مناظره داشته و عالمتاج قائم مقامي( ژاله) اولين زني است كه با زبان زنانه سخن گفته و از اشيا در اشعارش نام آورده است. عالمتاج قائم مقامي مادر پژمان بختياري غزلسراي معروف نيز هست. او سال هاي پيش از نيما طرح شعر نو يا به عبارتي شعر شكسته را در كار هاي خود پياده كرده است.