به گزارش گروه بین الملل ایسکانیوز، هیات تحریریه روزنامه نیویورک تایمز در نوشتاری با این مقدمه آورده است: از زمان آغاز جنگ ترامپ پشت سر هم گفت که به پیروزی کامل و تمام عیار دست خواهد یافت و ایران باید با تسلیم بی‌قید و شرط موافقت کند. او حتی چندین بار از آغاز جنگ وعده تغییر حکومت داد، مدعی شده بود ایران اجازه «هیچ‌گونه غنی‌سازی» اورانیوم نخواهد داشت و آمریکا تمامی مواد هسته‌ای را از ایران خارج خواهد کرد؛ اما نتیجه همه این لفاظی‌ها نه فقط عدم تحقق در عمل بود و هیچ‌یک از این وعده‌ها محقق نشد که یک شکست تحقیرآمیز برای رئیس‌جمهور آمریکا و دولتی که او هدایتش را برعهده دارد، به دنبال داشت.

دولت ایران همچنان پابرجاست و جزئیات توافق هسته‌ای طی دو ماه آینده مورد مذاکره قرار خواهد گرفت.

بزرگترین دستاورد رئیس جمهور ترامپ در چارچوب آتش‌بس، بازگشایی تنگه هرمز است! آن هم که قبل از جنگ باز بود و مشکلی برای تردد کشتی‌هایی که در نهایت قیمت انرژی را تعیین می‌کنند، وجود نداشت. تفاوت در این است که جهان اکنون به خوبی می داند که ایران یک سلاح اقتصادی قدرتمند در اختیار دارد.

در مجموع، ایران پیروز راهبردی این جنگ است. این کشور با همه خسارت‌های سنگینی که متحمل شد از جمله شهادت رهبر و تعداد زیادی از فرماندهان عالی رتبه نظامی و دانشمنان هسته‌ای. اما ثابت کرد که به سرعت قادر به بازیابی است و با اراده‌ای محکم‌تر و قوی‌تر ادامه می‌دهد.

اکنون آمریکا در چشم جهانیان ضعیف‌تر به نظر می‌رسد. ارتش آمریکا نشان داده است که قادر به ضربه زدن به حریفی در ظاهر کوچکتر نبوده است، حتی با اینکه بسیاری از موشک‌های دقیق دوربرد و رهگیرهای خود را در جنگ علیه ایران به کار برده و ذخایر تسلیحاتی‌اش از بین رفته است.

به گفته کارشناسان، این وضعیت به توانایی واشنگتن در بازدارندگی سایر دشمنان بالقوه آسیب می‌رساند. ایالات متحده برای جبران این خسارت باید عاقلانه رفتار کند و اتحادهای خود را در اروپا، خاورمیانه و آسیا که به دلیل اثرات نظامی و اقتصادی جنگ فرسوده شده‌اند، ترمیم کند. اتفاقاتی که بعید است در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ رخ دهد.

ایرانی که در طول سال‌های گذشته بارها هدف تحریم‌های جدی بوده، نشان داده که می‌تواند از امواج حملات دو دشمن بزرگ خود برخیزد. تاریخ جنگ‌های مدرن آمریکا، به‌ویژه در منطقه ایران، مملو از غرور و خودبزرگ‌بینی‌هایی است که زمینه‌ساز شکست شده‌اند.

ترامپ با اتکا به ارزیابی خوش‌بینانه و غیرواقع‌گرایانه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل مبنی بر اینکه حکومت ایران به‌سرعت سقوط خواهد کرد، وارد جنگ شد. او دیدگاه مشاوران خود را که گفته بودند پیش‌بینی نتانیاهو مضحک است، نادیده گرفت. قانون اساسی را نادیده گرفت و از درخواست تأیید کنگره برای آغاز جنگ خودداری کرد. او به متحدان اروپایی و آسیایی که با جنگ مخالف بودند، گوش نداد. حتی نتوانست در مقابل توانایی آشکار ایران در بستن تنگه هرمز برنامه‌ریزی کند. در عوض تهدید به نابودی تمدن ایران کرد که نتیجه آن، کاهش جایگاه اخلاقی آمریکا در جهان بود.

انتهای پیام