زهره حاجیان- قبول کنیم یا نه این روزها تب رانندگی در بین جوانان و نوجوانان بالا گرفته و داشتن اتومبیل و موتور سیکلت برای بسیاری از آنها به اولویت اول زندگی تبدیل شده تا به رویای خود برسند.

کار سختی نیست ولی برای انجام همین کار ساده باید تا 18 سالگی صبر کنند و برخی با ورود به این سن اولین و مهمترین کار زندگی شان را ثبت نام درآموزشگاه رانندگی وشرکت در کلاس های تئوری و عملی می دانند و برای نشستن پشت فرمان و راندن با سرعت زیاد روز شماری می کنند.

حالا اگر از اینکه دراین کلاس ها تا چه اندازه با قوانین و مقررات آشنا می شوند و صحیح رانندگی کردن را می آموزند بگذریم نمی توانیم عشق و علاقه ای که آنها به سرعت و هیجان دارند و حوادثی که ممکن است برایشان پیش بیاید را نادیده بگیریم .

اما داستان به اینجا ختم نمی شود این جوانان با نشستن پشت رل فقط به سرعت و لذت بردن از آن فکر می کنند و در این راه ممکن است عابرپیاده و یا کودکی را نبینند و اتفاقات ناگواری را برای عابر و حتی خودشان رقم بزنند اما آیا تا بحال به این فکر کرده اید که چه جذابیتی در اتومبیل وجود دارد که تقریبا همه نوجوانان و جوانان را شیفته خود کرده است؟

اشتیاق به راندن با سرعت غیر مجاز

در اینکه نوجوانان و جوانان معمولا سرعت مجاز رانندگی را نمی پسندند و راضی شان نمی کند شکی نیست آنها بیشتر به دنبال محیط های خلوت و امنی می گردند که به اشتیاق و علاقه راندن با سرعت پاسخ بدهند اما از آنجا که این خیابان ها در کلان شهر تهران کمترپیدا می شود به راندن پرسرعت و لایی کشیدن ها در اتوبان ها و خیابان ها روی می آورند.

ریشه این عشق و علاقه به سرعت از کجا آمده ؟

یک کارشناس ارشد علوم اجتماعی درپاسخ به سوال خبرنگار ایسکانیوز که ریشه این عشق و علاقه به سرعت کجاست

می گوید: عشق به سرعت از آن دست علایقی است که برآیند بیرونی ندارد و خود مقوله سرعت برای نوجوان و جوان مهم است به این معنی که نوجوان سریع رانندگی نمی کند تا به چیزی برسد، بلکه به خود سرعت علاقه مند است. او سریع رفتن را، ولو به سمت ناکجارفتن باشد، دوست دارد.
مهدی عامری می گوید: عشق به سرعت ریشه در مسائل و معضلاتی دارد که فرد در سن بحرانی نوجوانی با آنها مواجه شده و تا سال ها ادامه پیدا می کند و به تنهایی قدرت مدیریت صحیح آنها را ندارد.

او می گوید: نوجوان دوست دارد شخصیتش را مستقل از خانواده اش برای دیگران و جامعه ای که الگوهای کامل و آرمانی اش را در آن می بیند، معرفی کند.

می پرسم اما خودرو چه ربطی به تعریف مستقل از هویت نوجوان در جامعه دارد؟ این مدرس دانشگاه می گوید: یکی از ویژگی های مهم خودرو، فضای خصوصی است که در اختیار نوجوان یا جوان قرار می گیرد و به او این امکان را می دهد که در فضای عمومی و جامعه، دارای یک فضای خصوصی سیار باشد.

عامری تاکید می کند: حضور نوجوان در محیط هایی مانند مدرسه، دانشگاه یا تفریحگاه هایی مانند پارک و سینما، نه صرفا برای استفاده از خودرو به عنوان وسیله نقلیه، بلکه برای کسب شخصیت مستقل صورت می گیرد؛ بنابراین نوجوان با استفاده از خودرو در چنین فضاهایی می خواهد به رسمیت شناخته شود و اگر والدین و جامعه، نسبت به بحران های دوران نوجوانی حساسیت منطقی نشان ندهند، این بحران ها به وقایعی در جامعه می انجامد که هزینه های آن بسیار سنگین تر از هزینه های مدیریت صحیح بحران های نوجوانی است. تصادفات فجیع رانندگی یکی از این هزینه هاست که برخی هزینه های آن جبران ناپذیر است.

عشق بی حد و حصر به خودرو و سرعت یک علامت است

این جامعه شناس با اشاره به اینکه عشق بی حد و حصر به خودرو و سرعت یک علامت است. علامت این که فرد، به درستی از سوی اطرافیان درک نشده و به جای به رسمیت شناخته شدن، مرتبا سرکوب شده است. او هم خواهان فرار از این سرکوب گران است و هم خواهان به اثبات رساندن خود به آنهاست.

نمونه این ویراژ دادن ها را می توان در سعادت آباد و شهرک غرب دید که عده ای از جوانان با ماشین های مدل بالا از ساعت 12 شب به بعد جمع می شوند و با ویراژ دادن هیجان خود را فرو می نشانند .

به گفته یکی از اهالی محله سعادت آباد نمی شود اسمش را مسابقه دادن گذاشت معمولا 7-8 دوست و رفیق با هم می آیند و از 12 شب به بعد کورس گذاشتن شروع می شود اما از ساعت 3 نیمه شب به بعد شلوغ تر می‌شود و شب های جمعه هم که تعداد ماشین ها خیلی بیشتر است .

او می گوید: بیشتر کسانی که اینجا کورس می‌گذارند از ساکنان سعادت آباد و شهرک غرب هستند و به دلیل اینکه صدای اگزوز شان را تغییرمی دهند کورس گذاشتن با سر و صدای زیاد انجام می شود و چون ساعتش مناسب نیست همسایه ها اذیت می شوند.

موتور سواری خطرناکتر از ویراژ دادن با ماشین

هیجان و عشق به سرعت و ویراژ دادن به ماشین سواری منحصر نمی شود . در تهران عده زیادی هستند که در خیابان ها با موتور سیکلت مسابقه می دهند و با حرکات نمایشی دل رهگذران را می لرزانند.

خیابان پشت بوستان نرگس در شهرک ولیعصر پر است از انواع موتورهای سبک و سنگین. صدای موتورها بلند و کر‌کننده است. حدود 500 تا 600 موتور به خیابان آمده‌اندو مدام بلوار پارک را که حالا تبدیل به پیست موتورسواری شده بالا و پایین می‌کنند، حرکات نمایشی انجام می‌دهند، ویراژ می‌دهند و با دوستانشان کورس سرعت می‌گذارند. بعضی از موتورسواران هم هنوز وارد گود نشده‌اند. روی صندلی موتورشان نشسته‌اند و با دقت حرکات دیگر موتورسواران را زیر نظر دارند. اینجا یک سالی می‌شود که محل تجمع غیرقانونی موتورسواران شده. خیابانی که همه آن را با نام پیست موتورسواران می‌شناسند.

اژدها وارد می شود

عبور و مرور اتومبیل ها در این خیابان بسیار مشکل است چرا که تعداد موتور سیکلت ها زیاد است و دو طرف خیابان هم مردم به تماشا ایستاده اند .

خیابان پیست موتور سواران در ظهر جمعه به حدی شلوغ است که بعضی‌ از راننده ها مجبورند دستشان را روی بوق بگذارند تا بلکه بتوانند عبور کنند. بعضی از موتورسواران هم در گوشه‌ای ایستاده‌اند و خیره به پیست نگاه می‌کنند. نام یکی از آنها احمد است می گوید:بچه‌ها به من می‌گویند احمد اژدها

.

تی شرتی مشکی به تن دارد که روی آن عکس اژدهایی که آتش از دهانش خارج شده نقش بسته است می گوید: این پیراهن هدیه بچه‌های پیست است. به خاطر حرکات نمایشی خطرناکی که با سرعت زیاد انجام می دهم .

اژدها می گوید: هنوز زود است که به میدان بروم یک ساعت دیگر خیلی شلوغتر می شود و نوبت من است که با موتورم ویراژ بدهم ....

105105