پنجم اسفندماه به مناسبت زادروز دانشمند فرهیخته و برجسته ایرانی خواجه نصیرالدین طوسی که رهبر معظم انقلاب اسلامی ایشان را یکی از ستارگان روشن دانش در تاریخ پر افتخار ایران برشمردند؛ به نام روز مهندس نامگذاری شده است.
مهندسان، تنها سازندگان فیزیکی جهان نیستند؛ آنها معماران راهحلها، نوآوریها و امیدهای فردای ما هستند.
تاریخ پرافتخار ایران اسلامی، مملو از ظرافت خلاقانه هنرمندان، متخصصان و مهندسانی همچون خواجه نصیرالدین طوسی، شیخ بهایی، ابن سینا، فردوسی، حافظ و سعدی است که آوازه هنرشان بعد از قرنها هنوز هم به گوش میرسد و میتوان آثار خلق شده از سوی آنان را به چشم دید و در برابرشان تعظیم و بر آن افتخار کرد.
بناهای مهندسی ایرانی همچون بنای عظیم تخت جمشید، شکوه ایوان مداین، میدان نقش جهان و بناهای عظیم دوران اسلامی را میتوان نمونهای بارز از خلاقیت و ابتکار متخصصان و مهندسان این مرز و بوم نام برد که اقتدار، فرهنگ و تمدن را برای این کشور به ارمغان آورده است.
مهندسان در عرصه عمران، آبادانی، سازندگی و پیشرفت ایران عزیز همواره پیشگام بوده و هستند و در سالهای دفاع مقدس نیز شاهد افتخارآفرینی آنان بودیم که یاد و خاطره ۱۴۰۰ مهندس شهید در هشت سال جنگ تحمیلی را گرامی داشته و به ارواح طیبه تمامی آنان سلام و درود میفرستیم.
روز مهندس، صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست؛ یادآور مسئولیتی عظیم است؛ مسئولیت ساختن، خلق کردن و بهتر کردن جهان. هر پروژه، هر نوآوری و هر فناوری، ثمرهی ذهنی خلاق و دستان توانمند مهندسان است که از دل محدودیتها، فردایی روشن میسازند.
مهندسان امروز، ستونهای تمدن دیجیتال، انرژیهای نو، تولید صنعتی و سلامت پیشرفتهاند. آنان با علم و فناوری، جهان را شکل میدهند؛ از روشنایی شهرها و عملکرد نیروگاهها گرفته تا شبکههای مخابراتی و سیستمهای هوش مصنوعی.
هر قدمی که زندگی مدرن را ممکن میکند، حاصل فکر و تلاش آنان است.
روز مهندس، روز قدردانی از کسانی است که بیصدا دنیا را بهتر میکنند؛ کسانی که با خلاقیت و دانش خود، فردای ما را میسازند، حتی وقتی هیچکس نمیبیند.
امروز، بیاییم نگاه کنیم به پشت صحنهی هر توسعه، هر نوآوری و هر پیشرفتی؛ به دستهایی که بیوقفه میسازند، ذهنهایی که بیوقفه میاندیشند و قلبهایی که بیوقفه مسئولاند.
مهندس، خالق امکانهاست؛کسی که جهان را با حل مسئله، صبر و خلاقیت، پایدار میکند. مهندس همیشه پشت صحنه است، اما بدون او هیچ سیستم، هیچ محصول، هیچ نوآوری و هیچ پیشرفتی پایدار نمیماند.
او همان کسی است که وقتی همه از «نشدن» حرف میزنند، میایستد، تحلیل میکند، راه پیدا میکند و کار را انجام میدهد.
گاهی دنیا به ما نشان نمیدهد چه کسی مسیرها را هموار کرده، چه کسی خطوط برق را کشیده، چه کسی پلها را ساخته و چه کسی تصمیم گرفته که یک شهر ایمن بماند. اما امروز، روزی است که باید نگاهها را به سمت آنان بچرخانیم؛ به کسانی که با دست و فکرشان، آینده را از دل امکانات محدود و مشکلات بزرگ بیرون میکشند.
روز مهندس، روز امید است. امید به جوانانی که با ذهن خلاق و دل نگران آینده، پا به میدان گذاشتهاند.امید به کسانی که میخواهند بمانند، بسازند و تغییر ایجاد کنند. امید به اینکه ایران، با تکیه بر دانش و ارادهی مهندسانش، راه خود را پیدا خواهد کرد.
مهندسان، سازندگان بیصدا و در عین حال نیرومند فردا هستند؛ کسانی که با ذهن خلاق، دستان توانمند و ارادهای استوار، از دل مشکلات راه میسازند و امید را ممکن میکنند. امروز، روز آنان است؛ روز تقدیر از کسانی که آینده را از همین حالا میسازند و دنیای ما را پایدار و روشن نگه میدارند.
فعال فرهنگی
انتهای یادداشت/
نظر شما