به نظر میرسد تنها چند روز از آغاز این درگیریها گذشته بود که سی و پنجمین روز آن نیز سپری شد. اما در میان این روزهای پر فراز و نشیب، چیزی که بیش از هر چیز دلهای ما را گرم کرد و روحیهای مضاعف بخشید، همبستگی و یکپارچگی مثالزدنی مردم ایران بود.
شاید در جزئیات زندگی روزمره، در برخی مسائل، نگاههای متفاوتی داشته باشیم و گاهی حتی گلهمند باشیم، اما زمانی که پای میهن و منافع ملی به میان میآید، همه ما چون ید واحده میشویم و در کنار هم قرار میگیریم.
آیا واقعاً فراموش کردهایم که همین مردم، همین ملت همیشه سرافراز، در برابر تجاوز هشتساله ایستادگی کردند و نگذاشتند هیچ بیگانه و متجاوزی بر این خاک مقدس پا بگذارد؟ این روحیه بلند، این اتحاد شگرف، بزرگترین و ارزشمندترین سرمایه ماست. ما با تمام وجود و با اتکا به همین پیوند جدانشدنی، پشت یکدیگر ایستادهایم تا هیچ دشمنی جرأت نکند با چشم طمع به کشورمان، به این سرزمین کهن و پرافتخار، نگاهی بیندازد.
بگذارید این پیام را با صدای بلند به گوش جهانیان برسانیم: عزت، سربلندی و افتخار ما در همین سرزمین است. سرزمینی که با اتحاد، همدلی و همبستگی بینظیر مردمانش، توانسته است هرگونه سختی، تهدید و دشواری را پشت سر بگذارد و همچنان استوار بایستد. این پیوند عمیق و جدانشدنی که میان ملت و میهن وجود دارد، همان گوهری است که ایران را همواره در طول تاریخ سربلند و سرفراز نگه داشته است.
این همبستگی تنها یک احساس زودگذر نیست، بلکه ریشه در تاریخ و فرهنگ غنی ما دارد. در جهانی که چالشها و تهدیدها پیوسته در کمین هستند، قدرت ما در وحدت ما نهفته است. هر ایرانی، در هر کجای این مرز و بوم، بخشی از این هویت ملی است و با همدلی و درک متقابل، میتوانیم آیندهای روشنتر و امنتر برای خود و نسلهای آینده بسازیم. این اتحاد، سپر دفاعی ما و چراغ راه پیشرفت و سرافرازی ایران است.
ریحانه امیدی*
انتهای یادداشت/
نظر شما