«روز مقاومت» فرصتی مغتنم برای بازخوانی مفاهیم بنیادین ایستادگی، خوداتکایی و ایستادگی در برابر فشارهای خارجی است. این روز که یادآور مقاومتهای ملت ایران در بزنگاههای تاریخی، از دوران مبارزات انقلاب اسلامی گرفته تا سالهای پرافتخار دفاع مقدس و سپس دهههای پس از آن، بهویژه در برابر تحریمها و تهدیدهای استکباری، نامگذاری شده است، فرصتی است تا اندیشهها و آرمانهای مقاومت بار دیگر در جامعه زنده و پویا نگاه داشته شود.
مقاومت، صرفاً یک رویکرد نظامی یا سیاسی نیست؛ بلکه یک فرهنگ، یک باور و یک سبک زندگی است که بر پایه عزّت نفس، خودباوری و عدم تسلیم در برابر زور شکل گرفته است. ملت ایران در طول تاریخ نشان داده است که در مواجهه با چالشهای گوناگون، رویکرد مقاومت را بهعنوان راهی برای حفظ استقلال، تمامیت ارضی و هویت ملی خود برگزیده است. این رویکرد، ریشه در عمق باورهای دینی و فرهنگی ملت دارد و در طول سالیان متمادی، در اشکال مختلف خود را نمایان ساخته است.
دوران دفاع مقدس، اوج تجلی مقاومت ملت ایران بود؛ زمانی که در برابر تهاجم گسترده دشمن، جوانان برومند این مرز و بوم با تکیه بر ایمان، غیرت و اراده پولادین خود، حماسههایی را خلق کردند که تا ابد در تاریخ این سرزمین ماندگار خواهد ماند. مقاومت در آن دوران، معنایی فراتر از ایستادگی نظامی یافت و به نمادی از ایستادگی در برابر ظلم و دفاع از ارزشهای انسانی و اسلامی تبدیل شد.
امروزه نیز، مقاومت در اشکال جدیدی ادامه یافته است. مقاومت اقتصادی در برابر تحریمهای ظالمانه، مقاومت فرهنگی در برابر تهاجم نرم دشمنان و مقاومت در جبهههای منطقهای، همگی ادامهدهنده همان روحیه ایستادگی هستند که در رگهای این ملت جاری است. این مقاومتها، نه تنها اقتدار و صلابت ایران را در عرصه بینالمللی به نمایش میگذارد، بلکه الهامبخش ملتهای دیگر در منطقه و جهان برای ایستادگی در برابر فشارهای خارجی است.
«روز مقاومت» باید یادآور این نکته باشد که ایستادگی، هزینههایی دارد، اما دستاوردهای آن، عزت، استقلال و سربلندی است که هیچ قیمتی ندارد. این روز، بهانهای است تا ضمن تجلیل از ایثارگران و مجاهدان راه مقاومت، بار دیگر بر عهد خود با آرمانهای امام راحل (ره) و شهدا، مبنی بر حفظ دستاوردهای انقلاب و دفاع از ارزشهای اسلامی و انسانی، پای فشریم و با اتکا به خداوند متعال و وحدت ملی، راه پرافتخار مقاومت را تا رسیدن به قلههای پیشرفت و اقتدار ادامه دهیم.
سیده فاطمه محمودینیا، فعال رسانه*
انتهای یادداشت/
نظر شما