به گزارش گروه بین الملل ایسکانیوز، نوسانات شدید قیمت جهانی نفت امسال باعث شده است نقدشوندگی این بازار با بیشترین سرعت ثبت‌شده در تاریخ کاهش پیدا کند.

سرمایه‌گذاران نیز به‌طور فزاینده‌ای از تزریق سرمایه خود به این بازار خودداری می‌کنند چرا که آن را در گروگان پست‌های روزانه دونالد ترامپ درباره جنگ با ایران می‌دانند.

نقدشوندگی، یا میزان توازن میان تعداد خریداران و فروشندگان، حاصل مجموعه‌ای از عوامل از جمله حجم معاملات و «موقعیت‌های باز» است.

بر اساس داده‌های شرکت ال‌اس‌ای‌جی، تعداد قراردادهای آتی نفت برنت که در اختیار سرمایه‌گذاران قرار دارد، امسال نزدیک به 17 درصد کاهش یافته است که سریع‌ترین افت از دست‌کم سال 2009 تاکنون محسوب می‌شود.

معامله‌گران می‌گویند الگوی ترامپ در تشدید تهدیدها علیه تهران و سپس اعلام قریب‌الوقوع بودن توافق صلح تنها چند ساعت بعد، در کنار دشواری ارزیابی واقعیت‌های عرضه و تقاضای نفت در شرایط کنونی، نوعی خستگی و فرسودگی در میان سرمایه‌گذاران ایجاد کرده است.

یکی از مدیران ارشد یک میز بزرگ معاملاتی که به دلیل حساسیت موضوع نخواست نامش فاش شود، گفت: مردم از این هرج‌ومرج خسته شده‌اند.

وی افزود: آن‌ها می‌خواهند این وضعیت تمام شود. در فضایی که پیام‌ها هر چند ساعت یک‌بار تغییر می‌کند، نمی‌توان بدون آنکه مدام متحمل زیان شوید در بازار قراردادهای آتی معامله کرد.

قیمت نفت روز جمعه پس از آنکه ترامپ حملات جدیدی را که پیش‌تر علیه ایران تهدید کرده بود لغو کرد و گفت توافق برای پایان دادن به جنگ نزدیک است، نزدیک به 3 درصد سقوط کرد و به پایین‌ترین سطح خود در حدود 2 ماه اخیر رسید.

قرارداد آتی نفت برنت برای تحویل ماه اوت که از ابتدای این ماه به فعال‌ترین قرارداد معاملاتی تبدیل شده است، با ثبت 534 هزار و 227 موقعیت باز، کمترین میزان موقعیت باز از ژوئیه سال گذشته را تجربه کرد.

موقعیت‌های باز معمولاً در ابتدای ماه به اوج می‌رسند و با نزدیک شدن به سررسید قراردادها کاهش یافته و به قرارداد ماه بعد منتقل می‌شوند.

زمانی که نقدشوندگی بازار کاهش می‌یابد، خریداران و فروشندگان ناچار می‌شوند به دلیل کمبود طرف‌های مایل به معامله، قیمت‌هایی بسیار بالاتر یا پایین‌تر از شرایط عادی را بپذیرند؛ موضوعی که به نوسانات شدیدتر قیمت منجر می‌شود. این وضعیت اگرچه می‌تواند سودهای بالقوه بیشتری ایجاد کند، اما خطر زیان را نیز افزایش می‌دهد.

جفری کوری، رئیس پیشین بخش کالاهای گلدمن ساکس، طی اظهاراتی گفت دلیل واقعی آنکه قیمت نفت طی هفته‌های اخیر به‌طور معناداری به بالای 100 دلار در هر بشکه بازنگشته، فراوانی عرضه نبوده است؛ آن هم در شرایطی که به گفته وی، عرضه به دلیل بسته شدن تقریباً کامل تنگه هرمز به‌شدت محدود شده است. وی عامل اصلی را چیزی دانست که از آن با عنوان «گریز سرمایه» یاد کرد.

وی در پیامی در 10 ژوئن نوشت: بی‌ثباتی سیاستی باعث شده نفت به دارایی بیش از حد پرنوسانی برای نگهداری تبدیل شود.

کوری که اکنون مشاور ارشد شرکت مدیریت دارایی کارلایل است، افزود: کاهش موقعیت‌های باز از ابتدای سال 2026 تاکنون، بدترین افت ثبت‌شده در تاریخ است. برخلاف سال 2022، این بار نه شوک نرخ بهره و نه تحریم‌ها عامل خروج سرمایه بوده‌اند؛ بلکه آنچه مشاهده می‌کنیم، گریز سرمایه است.

انتهای پیام/