به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از کرمان؛ فضای سالن اجتماعات میراث‌فرهنگی کرمان روز گذشته شاهد یکی از پرحاشیه‌ترین مراسم‌های تودیع و معارفه سال‌های اخیر بود. مرتضی نیکرو، که ۱۱ ماه پیش با حکم سرپرستی سکان این اداره کل پرچالش را در دست گرفته بود، در حالی پشت تریبون قرار گرفت که ادعای او مبنی بر اطلاع از تغییرش تنها یک روز پیش از مراسم، شوک عجیبی به حاضران وارد کرد.

این تغییر در حالی رقم خورد که نیکرو در گزارش عملکرد خود، از فعال‌سازی تمامی کارگاه‌های میراثی در شهرستان‌ها، جذب صددرصدی اعتبارات و ثبت جهانی روستای شفیع‌آباد به عنوان برگ‌های برنده دوران کوتاه‌مدت مسئولیتش یاد کرد. او با نمایش تصاویری از همراهی خود با وزیر و استاندار، تلویحاً بر هماهنگی کامل خود با بدنه عالی دولت تأکید داشت؛ موضوعی که ابهام در علت برکناری زودهنگام او را بیش از پیش تقویت کرد.

نقطه اوج التهاب جلسه اما زمانی بود که یکی از بانوان فعال در حوزه بوم‌گردی، با صدایی رسا و لحنی معترض، لابی‌های پشت پرده و افشاگری اخیر نیکرو درباره ۶۰ اقامتگاه غیرمجاز را علت اصلی این تغییر دانست. این اعتراضات صریح که با سکوت معنادار سرپرست سابق و واکنش‌های توجیهی مسئولان حاضر همراه بود، نشان داد که لایه‌های زیرین صنعت گردشگری کرمان با چالش‌های ساختاری و تقابل‌های جدی روبروست.

سیدمحمدعلی گلاب‌زاده، چهره ماندگار کرمان‌شناسی و بهروز ندائی، معاون وزارت میراث، هر یک تلاش کردند با ادبیاتی متفاوت از شعر گرفته تا منطق اداری، این تغییر را یک امر طبیعی جلوه دهند. ندائی با بیان اینکه «همه نباید همیشه در یک جا بمانند»، سعی کرد فضای ملتهب سالن را آرام کند، اما غیبت معنادار استاندار و نمایندگان مجلس در این مراسم، خود گویای پیچیدگی‌های سیاسی و اداری این جابه‌جایی بود.

سیدموید محسن‌نژاد، مدیرکل جدید که پیش از این سابقه مدیریت در استان فارس را در کارنامه دارد، با تفالی به دیوان حافظ و یادآوری «بار امانت»، مسئولیت جدید خود را آغاز کرد. او که خود را «دیوانه کرامت کریمان» نامید، در حالی قدم به ساختمان میراث‌فرهنگی کرمان می‌گذارد که علاوه بر میراث به‌جا مانده از نیکرو، باید با انتظارات بالای فعالان بخش خصوصی و حواشی ناشی از این تغییر ناگهانی دست و پنجه نرم کند.

اکنون با استقرار تیم مدیریتی جدید، نگاه رسانه‌ها و افکار عمومی دیار کریمان به برنامه‌ «کرمان برفراز» و شعار «لبخند دنیا به کرمان ۱۴۰۵» دوخته شده است. فراتر از اشعار و تعارفات معمول اداری، آنچه برای مردم اهمیت دارد، خروج آثار تاریخی از انزوا، حمایت واقعی از صنایع‌دستی و توسعه زیرساخت‌های گردشگری است؛ مطالباتی که حالا زیر ذره‌بین دقیق‌تری قرار خواهند گرفت تا مشخص شود آیا این تغییر، خون تازه‌ای در رگ‌های میراث کرمان خواهد بود یا تنها تکرار قصه «حضور و عبور» است.

خبرنگار: زهرا اسکندری

انتهای پیام./