به گزارش گروه اقتصادی ایسکانیوز،در شرایط جنگ، امنیت روانی کودکان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، اظهار کرد: کودکان برخلاف بزرگسالان ابزارهای کلامی پیچیده‌ای برای بیان احساسات و عواطف درونی خود ندارند، به همین دلیل ضروری است که از طریق رفتار یا بازی آن‌ها را درک کرده و با آن‌ها ارتباط برقرار کنیم.

اثرات روانی جنگ بر کودکان عمدتا به دو شکل ظاهر می‌شود، یکی از این اشکال، رفتارهای واپس‌گرایانه بوده که به معنای برگشت به سنین قبلی است، به عنوان مثال، کودکی که قبلاً کنترل ادرار داشته اکنون ممکن است کنترل ادرارش را از دست بدهد.

دیگر شکل این اثرات به صورت رفتارهای پرخاشگرانه یا گوشه‌گیری خود را نشان می‌دهد، برای شناسایی این رفتارها، باید به الگوهای روتین کودک مانند خواب، تغذیه، بازی و روابطش با دیگران دقت کرد، این الگوها می‌توانند نشانه‌های مهمی از وضعیت عاطفی و روانی کودک باشند و به ما کمک کنند تا بهتر به نیازهای آن‌ها پاسخ دهیم.

بسیار مهم است که کودکان را تا حد امکان از شرایط استرس‌زا دور نگه داریم و آن‌ها را از موضوعاتی که فراتر از سنشان هستند دور کنیم. کودکان به‌طور طبیعی از شرایط خاص اطرافشان آگاه هستند و باید مسائل جنگ متناسب با سن آن‌ها به‌طور ساده و فهمیده توضیح داده شود.

به عنوان مثال، می‌توان به کودک گفت صداهایی می‌آید و می‌دانیم که ترسیدی، همه می‌ترسند اما ما کنارت بوده و مراقب تو هستیم، در این دوره، والدین باید بیشتر شنونده باشند و به سخنان کودک گوش دهند.

مهم است که احساسات کودک را نام‌گذاری کنیم، باید به او اجازه دهیم احساساتش را بیان کند و به او کمک کنیم تا این احساسات را نامگذاری کند و بدانیم در ذهنش چه می‌گذرد.

در شرایط جنگ، والدین باید سعی کنند روتین معمول روزانه‌ای که پیش از جنگ داشتند را تا حد امکان حفظ کنند. این حفظ روتین به کودک کمک می‌کند که احساس آرامش بیشتری پیدا کند.

برخی از بازی‌ها می‌توانند در این زمان به تخلیه استرس کودکان کمک کنند، بازی‌های نمایشی یکی از این گزینه‌ها است، همچنین، فعالیت‌های هنری مانند نقاشی و ساخت وسایل می‌تواند به کودک کمک کند تا ترس‌های ذهنی خود را بیان کند، بازی‌های حرکتی و افزایش فعالیت بدنی نیز توصیه می‌شود، مانند بازی با توپ که می‌تواند به تخلیه استرس کودک کمک کند.

قطعاً در خانواده‌هایی که کودک دارند، والدین باید سعی کنند سبک زندگی والدگرایانه را پیش بگیرند و خود را با شرایط کودک تطبیق دهند، برای مثال، در ساعاتی که کودک در حال تماشای تلویزیون است، بهتر است برنامه‌های خبری کمتر دیده شود زیرا اخبار می‌تواند استرس را به کودک منتقل کند.

انتهای یپام/