به گزارش گروه اقتصادی ایسکانیوز، روانی، فرد به واسطه عملکرد ذهن در هنگام بحران دیگر غم، ترس، شادی و دیگر احساسات را درست تجربه نمی‌کند.

در شرایط جنگی روان برای بقا، ناچار به فعالسازی مکانیزم دفاعی و متوقف کردن برخی احساسات است؛ برای کنترل این جریان، صرفاً بودن درکنار دیگران، نوشتن کارهایی مثل گوش دادن به موسیقی می‌تواند احساسات خاموش شده را فعال کند.

فردی که دچار شوک می‌شود، توانایی فکر کردن و پردازش را از دست داده و دچار علائم جسمانی رنگ‌پریدگی، لرزش بدن، سرگیجه و تنفس های نامنظم می‌شود.

از علائم رفتاری و ذهنی شوک می‌توان به سردرگمی، خنده و گریه بی‌اختیار اشاره کرد؛ یکی از ترفندهای خروج از شوک برای بزرگسالان، حرف زدن است.

در صحبت کردن با فرد دچار شوک، باید از سرکوب احساسات بپرهیزیم و از گفتن جملاتی مانند اتفاقی نیفتاده است، پرهیز کنیم.

اگر دیدیم که فرد دچار شوک، مشکلاتی در تنفس دارد، باید اورا تشویق به نفس کشیدن باهم کنیم؛ اما اگر فرد کودک بود، باید از قبل به وی آموزش دهیم که در هنگام شنیدن صدای انفجار، از دویدن بپرهیزد و با نشستن در مکانی امن، از سر خود محافظت کند.

قرار گرفتن کودک در معرض اخبار، عوارض کوتاه مدت و بلندمدتی را برای وی دارد؛ کودکان زمانی که شما درحال مطالعه اخبار بوده و یا درحال صحبت در خصوص آن هستید به چشمان شما نگاه می‌کنند و اگر درون چشمان شما اضطراب جاری باشد، روی سلامت روان کودکان تاثیرات منفی می‌گذارد.

در طول شبانه روز، اخبار نباید بیش از ده الی پانزده دقیقه در منزل پخش شود؛ ما باید همواره در کنار کودکان باشیم زیرا که احساس تنها نبودن استرس کودکان ر ا کاهش می‌دهد.

انتهای پیام/