به گزارش گروه اجتماعی ایسکانیوز، همین مسئله موجب کاهش فرصت دسترسی به فعالیت بدنی و ورزش برای ساکنان مناطق غیرمرکزی و روستایی شده است.

در بخش دیگری از این گزارش آمده است که روند هزینه کرد خانوارها در حوزه تفریحات، سرگرمی و خدمات فرهنگی طی سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱ کاهش یافته و این کاهش در خانوارهای ساکن مناطق روستایی و محروم بیش از ۵۰ درصد بوده است. همچنین میزان هزینه کرد پایین ترین دهک اقتصادی نسبت به بالاترین دهک، حدود چهار برابر کمتر گزارش شده است.

این گزارش تأکید می کند سبک زندگی جامعه به سمتی حرکت کرده که ورزش در حال حذف شدن از سبد فراغتی خانوارها و جایگزینی با فعالیت های غیرفعال است. به عنوان نمونه، در سال ۱۴۰۱ هزینه کرد خانوارهای شهر تهران در غذاخوری ها و سلف سرویس های شهری حدود ۲۲ درصد بیشتر از هزینه های ورزشی بوده است.

در مجموع، یافته های این گزارش ها نشان می دهد گرایش به کم تحرکی و کاهش فعالیت بدنی به بخش مهمی از سبک زندگی خانواده های ایرانی تبدیل شده و در صورت نبود مداخلات برنامه محور، این روند ادامه خواهد یافت.

کارشناسان حوزه سلامت معتقدند توسعه ورزش همگانی، ارتقای سواد سلامت، فرهنگ سازی برای تحرک بیشتر و افزایش دسترسی مردم به امکانات ورزشی از مهم ترین راهکارهای مقابله با کم تحرکی در کشور است.

در این زمینه، توسعه ورزش کارکنان در بخش های دولتی و غیردولتی نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. اجرای برنامه های نرمش روزانه در محیط های کاری، اختصاص زمان مشخص برای فعالیت بدنی در ساعات اداری، ایجاد فضاهای ورزشی در ادارات، کارخانه ها و شرکت ها، حمایت از مسابقات ورزشی کارکنان، ارائه مشوق های رفاهی و بیمه ای برای کارکنان فعال، توسعه ورزش های گروهی و پیاده روی های سازمانی و همچنین استفاده از ظرفیت شهرداری ها و بخش خصوصی برای گسترش ورزش کارکنان می تواند نقش مؤثری در افزایش تحرک بدنی جامعه داشته باشد.

بنابر اعلام وزارت بهداشت، همچنین توسعه مسیرهای پیاده روی و دوچرخه سواری، افزایش فضاهای ورزشی ارزان و در دسترس، حمایت از ورزش زنان، سالمندان و نوجوانان، توسعه ورزش محله محور، گسترش گردشگری ورزشی و همکاری مشترک میان وزارت ورزش و جوانان، وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم، وزارت کشور، شهرداری ها و سایر دستگاه های اجرایی از جمله راهکارهای پیشنهادی برای بهبود وضعیت فعالیت بدنی در کشور است.

انتهای پیام