تهران-ایسکانیوز: اینترنتی شدن روابط اجتماعی در جامعه امروز به طرز ناباورانهای بیان کننده این واقعیت است که گفتگوها و مراودات دوستانه در دنیای مجازی در حال تبدیل شدن به فرهنگی پذیرفته شده است.
ازدواج اینترنتی
این روزها استفاده از وسایل ارتباط جمعی مانند اینترنت، ماهواره و رایانه جزلاینفک زندگی اغلب مردم شده و دنیای جدید این شیوه را طلب میکند و از همین رو زندگی نسل جدید با نسل گذشته متفاوت شده و بسیاری از افراد ترجیح میدهند امور روزمره و گاه ضروری زندگی خود از جمله ازدواج و تجارت را از طریق اینترنت پیگیری کنند.
یک جامعه شناس با بیان این مطلب میگوید: «با نگاهی گذرا به دنیای اینترنت و تفحصی کوتاه در دنیای سایبر مشخص میشود که دهها سایت دوست یابی و همسریابی با امکانات منحصر بفردی مانند آلبوم تصاویر، تالارهای گفتگو و چت روم ها این زمینه را بوجود آورده اند که جوانان به سمت و سوی آشناییهایی کشیده شوند بیآنکه از عواقب دردسرساز آن آگاه باشند.»
مهدی عامری معتقد است این روزها ازدواج اینترنتی به یکی از مباحث مورد علاقه برخی جوانان تبدیل شده که از این طریق شریک زندگی آینده خود را از آن طریق پیدا میکنندو این روند تشکیل خانواده در ایران را با ابهاماتی رو برو کرده است.
او میگوید: «برخی از افراد با انگیزه دوست یابی وارد این سایتها شده اما پس از جدی شدن مباحث و اصرار یکی از طرفها به ازدواج، فرد برای تداوم رابطه حاضر به پذیرش آن شده در حالیکه خود نیز میداند که هیچ جدیتی در این موضوع ندارد.»
چت کردن نقطه شروع آشنایی اینترنتی است
تحقیقات نشان میدهد 80 درصد پسرها حاضر نیستند با دخترانی که قبلاً با آنها رابطه صمیمی داشتهاند ازدواج کنند و برای استفاده یا سوءاستفاده جنسی به سایتهای دوست و همسریابی مراجعه میکنند وچون واقعاً قصد ازدواج ندارند و هدفشان فریب دختران است.
عامری با بیان این مطلب میگوید: «چت کردن نقطه شروع آشنایی اینترنتی و از ابزاری است که از نظر خیلیها وسیله مناسبی برای برقراری ارتباط با افراد مختلف به شمار میرود و حتی برای انتخاب شریک زندگی خود هم به آن متوسل میشوند البته قرار نیست پیش داوری کنیم و پرونده شناخت چتی را از همین اول ببندیم چرا که خیلی ها معتقدند با تغییر جوامع و رایج شدن روش های ارتباطی جدید، چت کردن هم میتواند جایگاه خود را به عنوان یک روش ارتباطی پیدا کند. به هر حال حتی اگر این فرضیه هم درست باشد، باید دید که در زمان فعلی و جامعه امروزی ما، چت کردن چقدر برای برقراری رابطه مناسب است و مهمتر از آن چقدر میتواند برای هدفی مثل ازدواج به کار گرفته شود؟»
این جامعه شناس با تاکید بر اینکه مشکل اساسی این شیوه آشنایی این است که چون افراد در آن با هم ارتباط رو در رو و حضوری ندارند، شناخت آنها از هم منحصر به گفتههای افراد میشود میگوید: « از آنجایی هم که اغلب نوجوانان و جوانان احساسی و عاطفی هستند به سخنان غیر واقعی فرد مقابل و تناقض های گفتاریش توجه نداشته و پس از گذشت مدتی به فرد مقابل علاقه مند میشوند.»
تعارض رفتاری در پس رنگ و لعاب مجازی
متاسفانه پذیرش ازدواج اینترنتی به عنوان یک فرهنگ، مساله ای است که حتی فکر خانواده ها را هم به خود مشغول کرده است.
عامری تاکید میکند: «ارزیابیهای آماری در چندسال گذشته حاکی از آن است که بی برنامگی در امر ازدواج، جامعه را با وضعیت نگران کننده ای روبرو کرده و چنانچه آمار جوانان در سن ازدواج و نا توان از ازدواج همچنان ادامه داشته باشد در 10 سال آینده بر حسب جمعیت دختر و پسر و برخی متغیرهای کیفی چون افزایش دختران تحصیلکرده با یک درهم ریختگی و نا همترازی گیج کننده روبرو خواهیم بود.»
سایتهای اینترنتی قصد الهی ندارند
در این راستا جواد آرین منش نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس ازدواج اینترنتی را برای گسترش آشنایی دختران با پسران مفید میداند و میگوید:« اگر جنبه آگاهی بخشی این وسیله نادیده گرفته شود و با یک نگاه احساسی و ناآگاهی یک فرد بخواهد همسرش را از طریق اینترنت برگزیند و نقش اینترنت در تشکیل خانواده و برپایه احساسات یک خانواده بنا شود، اینترنت را نباید در انتخاب همسر استفاده کرد اما اگر اینترنت بر آگاهی و آشنایی بیشتر طرفین ازدواج بیافزاید بسیار وسیله پسندیدهای است.»
او با اشاره به اینکه در فرهنگ ایرانی موانع زیادی برای ارتباط طولانی قبل از ازدواج بین خانوادههای جوانان وجود دارد و جوانان نمیتوانند با خصوصیات یکدیگر آشنا شوندمیگوید: « استفاده از این ابزار برای آشنایی پیش از ازدواج مطلوب و مفید خواهد بود البته باید اطلاعات و خصوصیاتی که افراد از همدیگر می دهند خصوصیات واقعی باشد و فقط شرایط مثبت افراد گفته نشود.»
وی تاکید کرد: « نباید یک پدیده وارداتی را با همان شرایط که در خارج از ایران وجود دارد، در جامعه ایران اجرا کرد و باید ارزشهای اسلامی در همسرگزینی اینترنتی لحاظ شود.»
آرین منش چت کردن را وسیله مناسبی برای ازدواج نمیداند، بلکه آن را بیشتر برای سرگرمی میداند و معتقد است که چت در این ماجرا نباید مهم تلقی شود چرا که بعید است فردی برای کسب اطلاعات کامل و همسر گزینی واقعی به اینترنت مراجعه کند.
ازدواج اینترنتی خوب یا بد
عامری معتقد است هنوز زمان زیادی از قتل دختر جوانی که به سودای ادامه تحصیل در امریکا فریب پسری از آن سوی آبها را خورده بود نمیگذرد. این دختر بر سر اشتباه خود و خانواده که به اندک اطلاعاتی که از جوان خواستگار داشتند اکتفا کرده بودند، جان خود را گذاشت اما نمی توان انکار کرد که ازدواجهای موفق زیادی هم شکل گرفته است که مبنای رابطه آن دنیای مجازی بوده است.
آسیب شناسان اجتماعی در بررسیهایی که در این مورد صورت دادهاند به این نتیجه رسیدهاند که ازدواج در شرایط آشنایی در سایتهای همسریابی اینترنتی حتی اگر با نظارت نهادهای واقعی هم صورت بگیرد چون براساس آگاهی نیست موفق نخواهد بود. از سوی دیگر این مساله میتواند به سوءاستفادههای عاطفی از یک قشر خاص منجر شود.
این جامعه شناس با بیان این مطلب میگوید: «بررسی درخواستهای سایتهای همسریابی نیز نشان میدهد اغلب دختران قصد خود را ازدواج و اغلب پسران دوستی مطرح میکنند اما در کشور ما هنوز فرهنگ استفاده مناسب از چنین فضایی وجود ندارد و به نظر میرسد اینگونه آشنایی در موارد بسیاری با دروغ و فریب همراه میشود و محل سوءاستفاده برخی از افراد است که چیزی برای مخفی کردن دارند.»
آموزش حلقه مفقوده ازدواج
در این رابطه فقدان آموزش به عنوان کلیدی ترین چالش امروز در بحث ازدواج این امکان را فراهم ساخته که شیوه های همسریابی در کشور تحت تاثیر برخی انگیزه های انحرافی از ماهیت دوگانه ای برخوردار شود.
عامری با بیان این مطلب میگوید: «اثرات انحرافی این شیوه طبعا پیامدهای زیانباری را متوجه روح و روان جوانان این کشور خواهد کرد.همسریابی اینترنتی با این که ممکن است مراحل نهادینه شدن در کشور را طی کند اما باز هم با توجه به ماهیت پنهان فضای مجازی برای فرار انسانها از واقعیت و استفاده از نقاب در مقابل یکدیگر یک شیوه انحرافی برای فایق آمدن بر مشکل انتخاب گزینه صحیح است .»
زهره حاجیان- سرویس اجتماعی
