شلیک در تاریکی رسانه؛ چرا در جنگ فروردین، سکوت برنده‌تر از سخنرانی است؟

در شرایطی که فضای رسانه‌ای با پیام‌های متنوع، متناقض و پرتنش روبه‌روست، اهمیت مدیریت روایت و نقش‌آفرینی سنجیده مسئولان در انتقال پیام‌های دقیق و منسجم بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد؛ جایی که هر جمله می‌تواند بر برداشت عمومی اثر بگذارد و ضرورت هماهنگی ارتباطی، آرام‌سازی افکار عمومی و جلوگیری از سوءبرداشت بیش از پیش احساس می‌شود.

گروه سیاسی ایسکانیوز، این روزها میان بحبوحه جنگ و دلهره و اضطراب و البته امید و اعتماد، در حالی که رزمندگان در جبهه‌های نبرد، محاسبات متجاوزان را به هم ریخته‌اند، در جبهه روایت‌ها با پدیده‌ای به نام آشوب پیام مواجهیم.

پدیده ای که سیاستش بر این است که، دشمن با استفاده از تکنیک تناقض‌گویی و هجو سیاسی، به دنبال ایجاد شکاف در افکار عمومی است.

اما در این میان، سؤالی حیاتی مطرح می‌شود: آیا برخی سیاسیون رمز گزیده‌گویی در زمان جنگ را آموخته‌اند یا با واکنش‌های شتاب‌زده، پاس گل به تیم رسانه‌ای ترامپ و صهیونیست‌ها می‌دهند؟

ببرهای کاغذی و تورِ رسانه‌ای ترامپ

دشمن امروز ما، بیش از آنکه بر توان نظامی‌اش متکی باشد، بر روایت تحقیر و ضعیف کردن اعتماد به نفس مردم به ویژه جوانان تکیه کرده است.

وقتی دونالد ترامپ با ادبیاتی هجوآمیز، ناتو را «ببر کاغذی» می‌خواند یا به تمسخر توان دریایی متحدانش می‌پردازد، در واقع در حال اجرای یک بازی روانی است تا هزینه‌های تجاوزش به ایران را از جیب دیگران بپردازد. در چنین شرایطی، هرگونه واکنش کلامی نسنجیده از سوی مدیران داخلی، می‌تواند قطعه‌ای از پازل او را کامل کند.

دیپلماسی کلمات؛ میراث شهید لاریجانی

یاد شهید والامقام، دکتر لاریجانی بخیر؛ مردی که به‌خوبی می‌دانست که در میانه بحران، وزن کلمات با برد موشک‌ها برابری می‌کند.

واکنش‌های دقیق و به دور از شتاب‌زدگی او در برابر زیاده‌خواهی‌های غرب، الگویی برای امروز ماست. در مقابل، واکنش‌های لحظه‌ای و گاهی احساسی برخی مسئولان به هذیان‌گویی‌های ترامپ، نشان می‌دهد که هنوز ضرورت داشتن یک اتاق فرمان واحد خبر درک نشده است.

دیگر مرد این میدان ، به قول اهالی جبهه و جنگ حاج باقر تست، مردی که این روزها کت و شلوار را درآورده لباس رزم پوشیده، و با مواضع صریح و نظامی‌گونه‌اش نشان داده است که در جنگ، زبان دنیا، زبان اقتدار است، نه توجیه.

هنر سکوت؛ وقتی سخن نگفتن طلاست!

نکته ظریفی که مدیران ارشد کشور به‌ویژه آن‌ها که در بیان دیدگاه‌های شخصی دست و دلبازی می‌کنند باید بدانند، این است که در فضای ملتهب جنگی، سکوت استراتژیک یک ضد حمله است. گاهی تلاش برای رفع سوءتفاهم در یک مصاحبه زنده، خودش به تفاهم بزرگ‌تر برای دشمن تبدیل می‌شود!

در شرایطی که دشمن به دنبال "گاف" می‌گردد، مسئولانی که صحبت‌هایشان پتانسیل ایجاد حاشیه دارد، بهتر است گزیده‌گویی را سرلوحه قرار دهند.

نظام سیاسی در شرایط فعلی به سخنگوی واحد و صدای مقتدر نیاز دارد، نه تک‌صدایی‌های پراکنده‌ای که سیگنال ضعف یا تشتت به اتاق‌های فکر واشنگتن مخابره کند.

افشای تناقض؛ استراتژیِ هجومی ما

به جای دفاع منفعلانه، رسانه‌های خودی و مدیران باید تناقضات عیان دشمن را به رخ مردم دنیا بکشند. چطور ترامپ از خروج از ناتو می‌گوید اما همزمان دیگران را به جنگ برای منافع آمریکا فرامی‌خواند؟ اینجاست که باید با روایت‌های مستند، بی‌خردی جنگ‌افروزان را برای افکار عمومی جهان تشریح کرد.

دفاع مقدس سال ۱۴۰۵، بیش از هر چیز، دفاع هوشمندانه از حقیقت است. اگر مدیران ما به این بلوغ برسند که هر تریبونی، جای اظهارنظر شخصی نیست و هر واکنشی، نیاز به پاسخ لحظه‌ای ندارد، دشمن در باتلاق تناقضات خودش غرق خواهد شد.

یادمان باشد: در میدان نبرد، فرمانده‌ای پیروز است که آخرین کلمه را در زمان درست، شلیک کند.

انتهای پیام/

کد مطلب: 1301276

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha