به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از همدان؛ در جهان معاصر که حقوق بینالملل اغلب تحت تأثیر فشارهای سیاسی و روایتهای هدایتشده رسانههای غربی قرار میگیرد، تبیین دقیق مفاهیم حقوقی از زبان متخصصان، ضرورتی حیاتی برای صیانت از منافع ملی است.
افشین رضائی قانع، مدرس دانشگاه و دانشپژوه دوره دکتری تخصصی حقوق، در تحلیلی عمیق به بررسی ابعاد حقوقی تقابل اخیر میان ایران و رژیم صهیونیستی پرداخته و بر مشروعیت بنیادین پاسخهای ایران تأکید کرده است.
یکی از محورهای اصلی این واکاوی حقوقی، تقابل میان واقعیتهای فنی فعالیتهای هستهای ایران و ادعاهای واهی نهادهای بینالمللی است که تحت نفوذ قدرتهای بزرگ، سعی در انحراف افکار عمومی از صلحآمیز بودن این فعالیتها دارند.
رضائی قانع با اشاره به بازرسیهای بیسابقه و مستمر آژانس بینالمللی انرژی اتمی از تأسیسات هستهای کشورمان، تأکید میکند که هیچ مستندی دال بر انحراف فعالیتها به سمت مقاصد نظامی در تاریخ حقوقی این پرونده وجود ندارد.
وی این جریانسازیهای اخیر را یادآور سناریوهای فاجعهبار دهه گذشته میلادی میداند؛ زمانی که قدرتهای غربی با ادعای وجود سلاحهای کشتار جمعی به عراق حمله کردند، اما در نهایت پوچ بودن تمام آن ادعاها برای جهانیان ثابت شد.
این حقوقدان معتقد است که استفاده ابزاری از نهادهای فنی مانند آژانس، نه تنها اعتبار حقوق بینالملل را خدشهدار میکند، بلکه امنیت هستهای منطقه را به دلیل چشمپوشی بر تهدیدات واقعی رژیم صهیونیستی، به خطر میاندازد.
در بخش دیگری از این تحلیل، موضوع «دفاع پیشگیرانه» به عنوان یک بدعت حقوقی مورد نقد قرار گرفته است؛ نظریهای که رژیم صهیونیستی با تمسک به آن، حملات تجاوزکارانه خود را در پوششی کاذب توجیه میکند.
رضائی قانع با صراحت اعلام میدارد که اصل دفاع پیشگیرانه صرفاً در حد یک تئوری سیاسی باقی مانده و هرگز به عنوان یک قاعده الزامآور یا عرفی در حقوق بینالملل موضوعه و کلاسیک پذیرفته نشده است.
او با استناد به ماده ۵۱ منشور ملل متحد، تأکید میکند که حق دفاع مشروع زمانی فعال میشود که یک حمله مسلحانه رخ داده باشد؛ حقی که برای ایران در برابر تجاوزات مکرر رژیم صهیونیستی، امری مسلم و تخلفناپذیر است.
نکته کلیدی و نوآورانه در تحلیل این مدرس دانشگاه، گذار از مفهوم «دفاع مشروع» به سمت «تعقیب مشروع» است؛ مفصلی حقوقی که نشاندهنده پویایی حقوق دفاعی در برابر جنایتکاران جنگی و متجاوزان است.
رضائی قانع معتقد است که با توجه به استمرار تهدیدات، اقدامات تروریسم دولتی و نقض فاحش حقوق بشردوستانه توسط رژیم صهیونیستی، دفاع ایران نباید به یک واکنش لحظهای محدود شود، بلکه باید تا دفع کامل خطر ادامه یابد.
این ضرورت حقوقی تا زمانی که تفکر جنایتکارانه حاکم بر رژیم صهیونیستی و هسته اصلی تهدید علیه امنیت هستهای و صلح منطقهای برچیده نشود، به عنوان یک تکلیف قانونی و حاکمیتی پابرجا خواهد ماند.
وی بر این باور است که جامعه بینالمللی تنها زمانی میتواند به صلح پایدار امیدوار باشد که عامل مخل امنیت جهانی، یعنی رژیم صهیونیستی، به طور کامل از تکرار جرایم سازمانیافته خود بازداشته شود.
در این مسیر، جمهوری اسلامی ایران همواره دو رکن بنیادین حقوقی، یعنی «ضرورت» و «تناسب» را در پاسخهای خود رعایت کرده است تا حقانیت خود را در مراجع حقوقی و افکار عمومی جهان به اثبات برساند.
این در حالی است که طرف مقابل، نه تنها این اصول را زیر پا گذاشته، بلکه با استفاده از سپر انسانی و هدف قرار دادن اماکن غیرنظامی، سیاهترین اوراق تاریخ حقوق بشردوستانه را به نام خود ثبت کرده است.
رضائی قانع معتقد است که دفاع مشروع ایران در حقیقت یک اقدام صلحساز است؛ چرا که بازدارندگی ایجاد شده، مانع از گسترش جنونآمیز جنگ توسط رژیمی میشود که هیچ مرز قانونی و اخلاقی برای خود قائل نیست.
او تاکید میکند که صیانت از امنیت ملی ایران، به معنای صیانت از ثبات کل منطقه است و هرگونه سستی در اعمال حق دفاع، میتواند متجاوز را به ارتکاب جنایات سهمگینتر در ابعاد وسیع جغرافیایی تشویق کند.
این مدرس دانشگاه در پایان، از نخبگان و حقوقدانان جهان اسلام خواست تا با تبیین این واقعیتهای حقوقی، از تبدیل شدن حقوق بینالملل به ابزاری برای توجیه جنایات رژیمهای غیرقانونی و آپارتاید جلوگیری کنند.
دفاع مشروع و استمرار آن در قالب تعقیب، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک راهبرد قانونی برای تضمین بقای نظم حقوقی در منطقه و پایان دادن به دههها اشغالگری و تروریسم دولتی در خاورمیانه است.
تحقق این هدف بزرگ، نیازمند هوشمندی دیپلماتیک و اقتدار میدانی است تا جهان بداند که ایران در دفاع از مرزهای جغرافیایی و حقوقی خود، تا ریشهکن شدن کامل تهدیدات، از هیچ تلاشی فروگذار نخواهد کرد.
خبرنگار: مبینا شریفی
انتهای پیام./
نظر شما