گروه سیاسی ایسکانیوز، "صندلی شماره یک، ردیف اول؛ در روزی سرنوشتساز خالی ماند." این شاید کوتاهترین روایت از مجلسی باشد که روز گذشته، نه در هیاهوی همیشگی صحن سبز، که در سکوت سنگین نقاط مقاومسازی شده، سرنوشت مدیریتیاش را برای یک سال حساس دیگر امضا کرد. خبری از کاغذهای کوچک و گلدانهای نقرهای نبود؛ این بار انگشتان ۲۸۷ نماینده روی تبلتهایی نشست که قرار بود بین ماجراجویی و ثبات، یکی را انتخاب کنند.
ابقای محمدباقر قالیباف با حدنصاب خیرهکننده ۲۳۵ رأی، در روزهایی که ایران تحت هدایتهای حکیمانه آیتالله مجتبی خامنهای و در وضعیت آرایش دفاعی است، پیامی فراتر از یک انتخاب درونسازمانی داشت. این یک مانور وحدت بود که دقیقاً قلب استراتژی دشمن برای ایجاد انشقاق در ارکان نظام را هدف گرفت.
دموکراسی در تراز وضعیت قرمز امروز بهارستان یک تجربه زیسته جدید داشت که در تاریخ پارلمانتاریسم ایران بیسابقه بود. ملاحظات امنیتی ناشی از شرارتهای اخیر رژیم صهیونیستی، باعث شده بود تا پروتکلهای حضور در صحن تغییر کند.
انتخابات هیئترئیسه که همیشه ویترین شلوغی و هیاهو بود، این بار به شکلی منظم و هوشمند برگزار شد. نمایندگان نه به صورت یکپارچه، بلکه در دستههای کوچک و با فراخوان الفبایی، در نقاط مقاومسازی شده پارلمان حاضر شدند. این یعنی دموکراسی در ایران حتی زیر سایه تهدید هم تعطیل نمیشود، بلکه فقط آرایش ایمن میگیرد. حضور فیزیکی اما رایگیری الکترونیکی، پیامی از جنس تکنولوژی در خدمت اقتدار داشت. پارلمان نشان داد که حتی اگر سقف شیشهای صحن هم در تیررس باشد، ارادهی قانونگذار برای ثبات، خللناپذیر است.
قالیباف؛ از خاکریز جبهه تا کلیک عقلانیت
انتخاب مجدد قالیباف با ۲۳۵ رای، یک اتفاق ریاضی ساده نیست. باید از رادیکالهایی که ماههاست ماشینحساب به دست گرفتهاند تا ریزش آرای او را ثابت کنند، پرسید: چطور در میانه این همه فشار، مجلس باز هم به یک چهره تکنوکرات-نظامی اعتماد کرد؟
پاسخ در کف میدان نهفته است. در روزهایی که آسمان منطقه بوی باروت میدهد، کسی فرمانده را در میانه عملیات عوض نمیکند. ۲۳۵ رای یعنی بیش از ۸۵ درصد حاضرین، به این نتیجه رسیدهاند که برای عبور از پیچ تاریخی فعلی، به یک رئیس ستاد نیاز دارند تا یک سخنور صرف. قالیباف حالا رئیس مجلسی است که باید قوانین عصر مقاومت را بنویسد؛ او دیگر فقط رئیس یک قوه نیست، بلکه نمادی از تداوم هوشمندانه در ساختار جدید قدرت است.
شکست پروژه صدای بلند، رای کم؛ وقتی توییتر به صخرهی واقعیت خورد
نکته طنزآمیز ابقای امروز، نه در پیروزی قالیباف، که در وزنکشی واقعی مخالفان وحدت رقم خورد. جریانهایی که در ماههای اخیر با کلکسیونی از هشتگها و پروژههای خالصسازی، طوری فضا را سنگین کرده بودند که انگار صندلی ریاست در لبهی پرتگاه است، امروز با واقعیتی سرد و ملموس به نام عدد ۲۹ مواجه شدند.
۲۹ رای در مقابل رأی قاطع مجلس به مرد شماره یک بهارستان، برای لیدر جریانی خاص نشان داد که در میدان عمل، صدای بلند همیشه به معنای رای بیشتر نیست. این تضاد فاحش بین هیاهوی مجازی و انزوای پارلمانی، پیامی روشن برای کسانی بود که میخواستند در اوج بحرانهای منطقهای، مجلس را به مسلخ دوقطبیهای کاذب ببرند؛ پیامی که میگوید: پارلمان جای خردورزی است، نه لایک گرفتن با ادبیات تهاجمی.
رصدخانههای تلآویو و هراس از ثبات تهران
اگر بپرسید آیا تلآویو به این انتخابات واکنش نشان داده، باید به تیترهای نگران رسانههای عبری در هفتههای اخیر نگاه کرد. اتاقهای فکر صهیونیستی (مانند موسسه مطالعات امنیت ملی INSS) همواره بر روی شکاف میان نخبگان ایران به عنوان نقطه ضعف نظام حساب باز کرده بودند. ابقای قالیباف با چنین رأی بالایی، پیامی از جنس انسجام پولادین به آنها مخابره کرد.
وقتی رسانههایی مثل تایمز اسرائیل انتخابات پارلمانی ایران را رصد میکنند، به دنبال نشانهای از تزلزل میگردند؛ اما امروز آنها با یک بایگانی آرا مواجه شدند که نشان میداد بدنه سیاسی ایران، در برابر تهدید خارجی، تمام اختلافات داخلی را پشت در اتاقِ رایگیری دفن کرده است. این ۲۳۵ رای، در حقیقت ۲۳۵ موشک سیاسی بود که به قلب استراتژی تفرقه شلیک شد.
نواب رئیس؛ تکمیل پازل وفاق ملی ابقای نیکزاد و حاجیبابایی در جایگاه نایبرئیسی، پازل این وفاق را کامل کرد. ترکیب امروز هیئترئیسه، نه یک ترکیب سهمخواهانه، که یک آرایش مدیریتی است. حضور چهرههایی که هم در بدنه دولت نفوذ دارند و هم در میان نمایندگان محبوبیت، نشان میدهد که مجلس سوم قصد دارد در یک سال پیشرو، بازوی توانمند نظام در تقابل با فشارهای بینالمللی باشد.
این ترکیب نشان داد که حتی منتقدین شناسنامهدار ریاست هم به این نتیجه رسیدهاند که در برابر دشمن مشترک، هرگونه تزلزل در راس قوه، هزینهای گزاف برای امنیت ملی خواهد داشت.
سهم سفرههای مردم از این ۲۳۵ رأی
اما نباید در باد این پیروزی سیاسی خوابید. این وحدت استراتژی باید به گشایش معیشتی ختم شود. مجلسی که در شرایط امنیتی و با رایگیری الکترونیکی، چنین مقتدرانه تکلیف خود را روشن میکند، مدیون مردمی است که در سختترین شرایط اقتصادی پای نظام ایستادهاند. اقتدار واقعی، زمانی محقق میشود که این ۲۳۵ رای، به ۲۳۵ مصوبه برای مهار تورم و بهبود معیشت تبدیل شود. حالا که غبار رقابتها فرو نشسته، وقت آن است که سردار بهارستان و یارانش، از سنگر قانون به نفع سفرههای مردم عملیات کنند.
اجلاسیه سوم مجلس، با نمره قبولی در آزمون وفاق آغاز شد. امروز در بهارستان خبری از ترس نبود؛ آنچه دیده شد، تمرکز بر ثبات بود. قالیباف برای هفتمین بار رئیس شد، اما اینبار با باری سنگینتر و در اتمسفری متفاوت. او حالا رئیس مجلسی است که ثابت کرد در سختترین روزهای امنیتی هم میتوان نظم را جایگزین آشوب کرد. آقایان و خانمهای نماینده! مبارکتان باشد؛ امروز شما به آرامش سیاسی کشور رای دادید. حالا وقت کار است.
انتهای پیام/
نظر شما