به گزارش گروه فرهنگی ایسکانیوز،  امروز ۲۷ دی برابر با ۱۷ ژانویه تقویم میلادی است. روزی که در تاریخ آبستن وقایع و اتفاقات زیادی در ایران و جهان بوده است. به مرور برخی از این وقایع می‌پردازیم.

رویداد ها:

۱۳۲۳ - آغاز کار دودمان آل مظفر

کرونیکلرهای اروپایی اغار کار دودمان آل مظفر را از ۱۷ ژانویه سال ۱۳۲۳ میلادی نوشته اند. امیر مبارزالدین مظفر پس از استیلاء بر مناطق جنوبی ایران در این روز عملا تاسیس این سلسله را پابرجا ساخت. در آن زمان حکومت مرکزی ایران در دست ایلخانان مغول بود. مظفریان ۹۳ سال بر مناطقی از جمله کرمان، فارس، اصفهان و خوزستان حکومت کردند.

۱۷۷۳ -  جیمز کوک و افرادش به عنوان نخستین گروه دریانوردان اروپائی مدار قطب جنوب را پشت سر گذاشتند.

۱۳۳۰ش - خودداری دکتر مصدق از تمدید قرارداد دریافت اسلحه از آمریکا

۲۷ دی ماه ۱۳۳۰ و ۹ روز پس از خودداری دولت وقت از تمدید قرارداد دریافت اسلحه از آمریکا، دکتر مصدق در اجتماع شماری از سیاسیون وقت و دولتمردان این اقدام خودرا توجیه کرد و گفت: از آنجاکه قانون مصوب کنگره آمریکا مبنی بر ارسال اسلحه به صورت کمک، شرایط متعدد و پیچیده دارد و قبول شرایط، مارا که می خواهیم کشوری بی طرف و غیر متعهد باشیم از این حالت خارج خواهد ساخت، و به مصلحت ملت نیست که وطن به میدان درگیری شرق و غرب تبدیل شود؛ از تمدید قرارداد منعقده با دولت آمریکا که به امضای نخست وزیر سابق بود خودداری شده است. شوروی همسایه ماست و ما نباید کاری کنیم که ناخواسته، هدف ضربه اول قرار گیریم. به علاوه، اسلحه ارسالی آمریکا باقیمانده از جنگ جهانی دوم و بعضا مستعمل و قدیمی هستند. ما باید صنایع نظامی خودمان را چنان تقویت کنیم که با استعدادهایی که داریم سلاحهای بهتری بسازیم. ما سه قرن پیش توپ ریز و تفنگ ساز بودیم، چه شد که به قهقرا رفتیم و نیازمند سلاحهای فرسوده دیگران شدیم. ما با کسی سر جنگ نداریم که نیاز به توپ و تانک رایگان داشته باشیم. اگر جنگی به ما تحمیل شود مردم ما می دانند که از آب و خاک خود چگونه دفاع کنند. غافل از استعداد ایرانی نباشید در لحظه نیاز، با دست و سوهان بهترین هواپیما و تانک و توپ را خواهد ساخت. در هر حال، چون قانون مصوب کنگره آمریکا مبنی بر ارسال اسلحه و کمک های جنگ افزاری شرایط فراوان و پیچیده دارد ترجیح می دهم که آن را فعلا تمدید نکنم.

۱۳۳۴ ش - روزی که نواب صفوی و سه عضو دیگر جمعیت فدائیان اسلام تیرباران شدند

سپیده دم ۲۷ دی ماه ۱۳۳۴ مجتبی نواب صفوی رئیس جمعیت فدائیان اسلام با خلیل طهماسبی، مظفر ذوالقدر و محمد واحدی سه تن از اعضای این جمعیت در میدان تیر لشکر زرهی تهران تیرباران شدند. محاکمه آنان و سه تن دیگر از اعضای این جمعیت ۱۲ دی ماه آن سال در یک محکمه نظامی آغاز شده بود. دو روز پیش از آغاز محاکمه، مجلس مصوبه قبلی خود(زمان حکومت دکتر مصدق) مبنی بر بخشودگی خلیل طهماسبی را لغو کرده بود. خلیل طهماسبی در سال ۱۳۲۹ سپهبد رزم آرا را که مخالف ملی شدن نفت ایران بود به قتل رسانده و زندانی شده بود.

یک روز پس از آغاز محاکمه این هشت تن که دادستان وقت دستگاه قضایی ارتش هفتم دی ماه ۱۳۳۴ برایشان تقاضای کیفر اعدام کرده بود، چند سیاستمدار، دو ناشر روزنامه و چند بازاری به اتهام داشتن ارتباط با آنان دستگیر که پس از اعدام نواب صفوی و سه تن دیگر، آزاد شدند. حکم اعدام نواب صفوی و دیگران ۲۴ دی ماه صادرشده بود.

 دو هفته پس از اعدام نواب صفوی، آیت الله کاشانی به اتهام حمایت از اعضای جمعیت فدائیان اسلام و تمجید آنان، از سوی دادستانی ارتش دستگیر و زندانی گردید. براندازی ۲۸ اَمُرداد ۱۳۳۲ امکان این دستگیری ها و محاکمات را فراهم ساخته بود.

درست ده سال بعد (بهمن ماه ۱۳۴۴)، در تهران حزب غیرعلنی «ملل مسلمان» کشف و رهبر و اعضای موثر آن ـ جمعا ۵۵ تَن دستگیر شدند و اعلام شد که دارای اسلحه بودند و قصد براندازی سلطنت و برقرارکردن نظام اسلامی برپایه تعالیم قرآن را داشتند. ابوالقاسم و محمد سرحدی زاده، محمدکاظم بجنوردی و محمد میرمحمدصادقی ازجمله دستگیرشدگان بودند.
   

۱۸۷۳ -  در نخستین نبرد جنگ Modoc، بومیان (سرخپوستان) اکلاهما بر ارتش آمریکا پیروز شدند. این جنگ میان طرفین ادامه یافت.

۱۹۱۵ - در پی شکست نیروهای روسیه در نبرد آگوست سال ۱۹۱۴، تزار نیکلای دوم هشتصد هزار نظامی دیگر روانه جنگ با آلمان کرد.

۱۹۴۵ - در جریان جنگ جهانی دوم، ارتش شوروی شهر ورشو را از دست ارتش هیتلر خارج ساخت.

۱۹۶۱ - قتل پاتریس لومومبا مبارز افریقایی

پاتریس لومومبا، انقلابی معروف افریقایی و بانی استقلال کشور کنگو، در ۲ ژانویه سال ۱۹۲۵م به دنیا آمد. او پس از اتمام تحصیلات متوسطه در اداره پست مشغول به کار شد و سپس در رشته حقوق تحصیلات عالی خود را به پایان برد. لومومبا در نهضت آزادی افریقا عامل اصلی استقلال کشورش کنگو بود. او در سال ۱۹۵۸ به عضویت دائمی کنفرانس مردم سراسر افریقا درآمد و به ریاست نهضت ملی کنگو و استقلال کنگو از بلژیک نیز انتخاب شد. لومومبا در سال ۱۹۶۰ پس از تأسیس جمهوری دموکراتیک کنگو به مقام نخست‏وزیری و وزارت دفاع منصوب گردید. اما کمی پس از استقلال، نظامیان به تحریک عوامل بیگانه سر به شورش برداشته و ایالت "کاتانگا" را مستقل اعلام نمودند. وی برای جلوگیری از این شورش‏ها دست به دامان سازمان ملل شد، ولی چون از این امر نتیجه‏ای نیافت خود وارد عمل گردید و نیروهای نظامی کنگو را به جنگ با نیروهای شورشی اعزام کرد. در پی این اقدام که مخالف با نظرات رئیس جمهور وقت کنگو بود، لومومبا از سوی رئیس جمهور از سمت‏هایش برکنار و پس از یک سلسله تحولات سیاسی، توسط نظامیان در محل اقامتش تحت نظر گرفته شد. این مسئله باعث شد که شورشیان که از جانب دولت بلژیک حمایت و تحریک می‏شدند، دست از شورش خود بردارند. لومومبا پس از مدتی، موفق به فرار از زندان شد. با این حال وی پس از چندی به اتهام نقض امنیت ملی، توسط نیروهای دولتی دستگیر و در یک اقدام خائنانه، تحویل نیروهای شورشی به رهبری موسی چومبه شد. پاتریس لومومبا سرانجام در ۱۷ ژانویه ۱۹۶۱ به همراه جمعی از یارانش توسط عوامل چومبه، پس از شکنجه‏های فراوان تیرباران شد. لومومبا در شرایطی در ۳۶ سالگی، اعدام شد که بیمار بود و انتشار خبر کشته شدن لومومبا، موجی از اعتراضات مردمی کنگو و دیگر کشورهای افریقایی را به دنبال آورد. لومومبا چند کتاب از خود بر جای گذاشته است که مشهورترین آنها "میهن من کنگو" نام دارد. گفته می‏شود که پاتریس لومومبا توسط موسی چومبه رهبر شورشیان کنگو در خمره اسید انداخته شد تا اثری از وی باقی نماند.

۱۳۵۷ ش - پیام امام خمینی به مناسبت فرار شاه از ایران

حضرت امام خمینی(ره) به مناسبت فرار شاه از کشور در پیامی خطاب به ملت ایران فرمودند: "فرار محمدرضا پهلوی را که طلیعه پیروزی ملت و سرلوحه سعادت و دست یافتن به آزادی و استقلال است به شما ملت فداکار تبریک عرض می‏کنم" امام در ادامه این پیام، علاوه بر درخواست از ملت ایران به ادامه دادن تظاهرات پرشور خود بر ضد رژیم سلطنتی و دولت غاصب بختیار، بار دیگر از قوای نظامی و انتظامی خواستند که به ملت بپیوندند. از سوی دیگر با فرار شاه از ایران، مردم، مجسمه‏های شاه فراری را در شهرهای مختلف پایین کشیدند. در شهرهای آمل، نهاوند، الیگودرز و ایلام نیز، مأموران رژیم شاه، به مردم حمله و شماری از آنان را شهید و مجروح کردند.

۲۰۰۶ - ضدیت غرب با برنامه های اتمی ایران از سر گرفته شد

نیمه ژانویه ۲۰۰۶ و چند ماه پس از آغاز کار محمود احمدی نژاد در سمت رئیس جمهور، بلوک غرب و در صدر آن دولت آمریکا، و نیز اسرائیل پس از اطمینان از اینکه دولت تازه جمهوری اسلامی ایران برنامه و سیاست هایی دیگر دارد روش تهدید و جنگ مصاحبه و مقاله را در پیش گرفتند و به ترساندن تهران از شورای امنیت و حملات هوایی ـ موشکی و ... پرداختند که از سال ۲۰۱۱ تشدید تحریم هارا به دنبال داشت.

از اظهارات ژانویه ۲۰۰۹ هیلری کلینتون وزیر امور خارجه وقت آمریکا دردولت «اوباما» چنین بر می آمد که این دولت هم همان سیاست دولت جورج دبلیو بوش را در قبال برنامه اتمی ایران (و کل منطقه) دنبال خواهد کرد؛ البته با روش (اپروچ) دیگر. بانو کلینتون در جلسه ۱۳ ژانویه ۲۰۰۹ کمیسیون روابط خارجی سنای آمریکا در این باره گفت: ما به تلاش خود برای متوقف کردن برنامه های اتمی تهران ادامه خواهیم داد، جمهوری اسلامی نباید سلاح اتمی داشته باشد. ما طرق دیپلماتیک را پیش خواهیم گرفت ولی گزینه های دیگر را از نظر دور نخواهیم داشت [تکرار تهدید های جورج دبلیو بوش]. ما در قبال جمهوری اسلامی ایران با دولت های نگران دست یافتن این دولت به اسلحه اتمی تبادل نظر خواهیم داشت و تصمیمات مان را هماهنگ خواهیم کرد. روش ما حفظ رهبری جهانی آمریکا با دیپلماسی از نوع «سمارت پاور» است. دولت بوش نیروی نظامی را وسیله اجرای سیاست قرارداده بود و ما دیپلماسی از موضع قدرت را.

دو روز پس از اظهارات بانو کلینتون، مدیر کل CIA «برخورد با جمهوری اسلامی ایران» را بزرگترین چالش دولت اوباما خوانده و صریحا گفته بود که ایران دارای اورانیوم است و اگر بخواهد (که گفته است نمی خواهد) و اراده کند می تواند در آینده ای نه چندان دور صاحب سلاح اتمی شود، ابراز قدرت [قدرت نمایی] کند، موازنه قدرت در خاورمیانه برهم خورد و ....

انتهای پیام/