زهرا عوض بخش نویسنده کتاب «خانه آباد» که روایتی از یک عمر نوکری پیرغلام امام حسین (ع) حاج اسدالله مریم آبادی است در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی ایسکانیوز در پاسخ به این سوال که چطور با سوژه کتاب یعنی حاج اسدالله مریم آبادی آشنایی پیدا کردید و تصمیم گرفتید که زندگینامهاش را بنویسید و چه چیز ویژه و متفاوتی در زندگی ایشان دیدید پاسخ داد: در فضای مذهبی و آیینی خیلی موارد است که تازه است و مخصوص خود یزد است. حالا هر جای کشور ممکن است در رسومات، آداب از سمبلهای خاصی در مراسماتشان استفاده کنند اما در یزد این موارد خیلی زیاد است.
وی با بیان اینکه آقای مریم آبادی تخصصش ساخت پوش و خیمه مراسمات مذهبی است و پوش ایشان ثبت بین المللی شده است گفت: یعنی به نوعی میتوان گفت که خیمه دوزی و پوش دوزی با ایشان شروع شده است، البته نه اینکه پوش دوزی قبل از اصلا وجود نداشته اما جریانش با ایشان شروع شده است. ایشان در یزد خیلی شهرت دارند و وقتی به جاهای مختلفی همچون عتبات یا برخی امامزادگان مشهور مراجعه کنید و مشاهده میکنید که آقای مریم آبادی خیمههای آنجا را دوختهاند.
عوض بخش با بیان اینکه در خلال گفتگوها به این نتیجه رسیدیم که این توفیق را امام حسین (ع) به دلایل خاصی به ایشان دادهاند تصریح کرد: قصه کتاب بدین طریق شروع شد. آقای مریم آبادی الان حدودا نزدیک ۹۰سال سن دارند و با این وجود کارگاه ایشان فعال است و خودشان نیز همچنان کار میکنند.
وی در خصوص مدت زمان ثبت و ضبط خاطرات و نوشتن کتاب توضیح داد: حدود هشت ساعت مصاحبه اولیه بود سپس حدود ۱۰ ساعت مصاحبه تکمیلی بود و حدود شش ماه هم نوشتن کتاب زمان برد.
نویسنده خانه آباد خاطرنشان کرد: آقای مریم آبادی اولین نفری بودند که در یزد فاطمیه را راه اندازی کردند و حتی افراد اهل سنتی بودند که جریان فاطمیه را اصلا قبول نداشتد اما همین افراد هم به فاطمیه ایشان میآمدند.
وی ادامه داد: توفیقی که امام حسین (ع) به ایشان بخاطر گناهی که نکرد دادند یکی از نکات و نقاط عطف کتاب است. ما مبتلا به این هستیم که ترک کردنهایمان کم است، هیات و روضه میرویم و گریه میکنیم اما ترک نداریم. آقا اسدالله در آن فضا و پیش از انقلاب که خیاط لباس خانمها بوده به یک نقطهای میرسد که ترک خیلی واضحی دارد و من فکر میکنم که این ترکها را خیلی لازم داریم و این ترک آقای مریم آبادی برای من خیلی جذاب بود که در کتاب به آن پرداختم.
عوض بخش با بیان اینکه احترام به پدر که یعنی سر زدن هفتگی به مزار پدر باعث میشود جریان اقتصادی خوبی برایش پیش بیاد و من در کتاب نیز به آن اشاره کردهام گفت: خیاطی شغل پردرآمدی نبوده و نیست اما برای ایشان چه اتفاقی میافتد؟ خودشان در جایی میگویند که من ماشین میگرفتم میرفتم سر خاک پدرم و بعد از آن چقدر اتفاق مثبت افتاد که اصلا کار ایشان بین المللی شد که شاید دلیلش احترام به همین پدری است که در قید حیات نبود.
وی با شروع جریانات فاطمیه در یزد را اینگونه شرح داد: فاطمیه ۱۰۰ سال قبل در یزد اتفاق افتاد و کم کم رونق گرفت و شاید ۱۰-۱۵ سال طول کشید تا جا بیفتد. جایی در کتاب از قول اسدالله مریم آبادی اشاره شده که میگویند در ایام فاطمیه ما روضه داشتیم و همسایه عروسی داشت.البته جریانات فاطمیه که در یزد رونق میگیرد در کتاب گفته شده که از کرمان شروع شد.
نویسنده این کتاب در پاسخ به سوالی درباره انتخاب اسم کتاب توضیح داد: انتخاب اسم کتاب از شعر آقای داریوش جعفری (تا مسیرم به در خانهات افتاد حسین/ خانه آباد شدم خانهات آباد حسین) گرفته شده است. و نکته دیگر از صفات بارز زندگی آقای مریم آبادی اینکه چون در یک خانوادهای که در آن علایق معنوی و مذهبی پررنگ بوده زندگی میکرده از همانسن ۱۵-۱۶ سالگی که کمترین درآمد را داشته ۱۵ درصد یا ۲۰ درصد درآمدش را نذر اهل بیت میکنند که تا اکنون که ۹۰ ساله هستند همین رویه رو ادامه دارد و حالا چه از نظر مذهبی و معنوی و چه از نظر زندگی و رفاه ظاهری واقعاً اهل بیت زندگی ایشان را آباد کردند. پوش دوزیشان بین المللی و به عنوان آثار مذهبی ایران ثبت جهانی شد.
انتهای پیام/
نظر شما