به گزارش گروه جامعه ایسکانیوز؛ دکتر محمد مهدی شاهمیرانی، دکترای حرفه‌ای داروسازی، هشدار می‌دهد که حتی عملی ساده مانند بلعیدن یک قرص گاهی اوقات می‌تواند به آسیب جدی منجر شود. التهاب مری ناشی از قرص زمانی رخ می‌دهد که یک قرص یا کپسول در بخش باریک پایینی مری (نزدیک محل اتصال به معده) گیر کند. اگر قرص در آنجا باقی بماند و شروع به حل شدن نماید، مواد مؤثره خود را مستقیماً بر روی بافت حساس مری آزاد می‌کند. از آنجا که این مواد اغلب اسیدی یا قلیایی هستند، سوزش شیمیایی ناشی از آن می‌تواند به سرعت باعث درد و التهاب شود.

برخی داروهای شناخته شده در صورت ماندن در مری، قابلیت تحریک یا آسیب رساندن دارند. داروهای گروه فسفونات‌ها که برای درمان پوکی استخوان استفاده می‌شوند، از مهم‌ترین علل این مشکل محسوب می‌شوند. از آنجا که زنان بیشتر از این داروها استفاده می‌کنند، بیشتر در معرض این عارضه قرار دارند.

آنتی‌بیوتیک‌های گروه تتراسایکلین (که برای طیف وسیعی از عفونت‌ها تجویز می‌شوند) نیز خطرات مشابهی ایجاد می‌کنند. آسپرین و ایبوپروفن به عنوان دو داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی پرمصرف نیز در صورت چسبیدن به دیواره مری می‌توانند موجب التهاب شوند؛ هرچند مکانیسم اثر آنها متفاوت است و به جای ایجاد سوزندگی شیمیایی مستقیم، سد محافظتی مخاط مری را مختل می‌کنند.

محصولاتی که به ظاهر طبیعی و بدون نیاز به نسخه هستند، مانند مکمل‌های غذایی و ویتامین‌ها، نیز می‌توانند مشکل‌آفرین باشند. قرص‌های کافئین، مکمل‌های پتاسیم کلرید، ال-آرژینین و مکمل‌های حاوی دوز بالای ویتامین C یا E، همگی با التهاب مری ناشی از گیر کردن دارو مرتبط بوده‌اند. جالب است بدانید قرص کافئین حتی بدون گیر کردن در مری هم می‌تواند به پوشش دستگاه گوارش آسیب برساند.

قرص‌های بزرگ و فشرده پتاسیم کلرید (که یک مکمل معدنی برای جبران کمبود پتاسیم ناشی از بیماری یا مصرف برخی داروهاست) در صورت حل شدن پیش از رسیدن به معده، می‌توانند آسیب فیزیکی به مری وارد کنند.

ویتامین E که اغلب در کپسول‌های نرم ژلاتینی عرضه می‌شود، ممکن است در مری باقی بماند و روغن‌های تحریک‌کننده آن نشت کرده و در نهایت ایجاد ناراحتی کند. این کپسول‌ها خطرات ویژه خود را دارند. از آنجا که ژلاتین رطوبت‌گیر است و رطوبت محیط را جذب می‌کند، می‌تواند نرم و چسبناک شود. این ویژگی احتمال چسبیدن کپسول به دیواره مری را افزایش می‌دهد. در چنین شرایطی، محتویات کپسول ممکن است مستقیماً روی بافت‌های حساس آزاد شده و باعث تحریک موضعی یا ایجاد زخم شود.

راهکارهای ساده‌ای برای پیشگیری از این مشکل وجود دارد:

همیشه قرص‌ها را با یک لیوان پر آب (حدود ۲۰۰ میلی‌لیتر) مصرف کنید تا مطمئن شوید به خوبی به معده می‌رسند.

بهتر است قرص‌ها را با معده خالی مصرف کنید.

حداقل ۳۰ دقیقه پس از مصرف قرص از دراز کشیدن خودداری کرده و به حالت ایستاده یا نشسته باقی بمانید. این کار به پیشگیری از بازگشت محتویات معده به مری کمک کرده و به دارو زمان می‌دهد تا در معده رقیق شود.

اگر چند دارو مصرف می‌کنید، هر قرص را به صورت جداگانه ببلعید.

در صورت بزرگ بودن قرص‌ها، از قرص‌شکن برای کوچک‌تر کردن آنها استفاده کنید.

از همه مهم‌تر، اگر هر گونه علائم جدید، درد مداوم یا دشواری در بلع را تجربه کردید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

انتهای پیام/