سهیل موفق، کارگردان مطرح کشورمان، در گفتوگو با خبرنگار فرهنگ و هنر ایسکانیوز درباره علت اصلی کیفیت پایین سینمای کودک گفت: از حدود ۱۰ سال پیش، زمانی که فیلم «شکلاتی» را به جشنواره فیلم کودک و نوجوان آوردم، گفتم حال سینمای کودک خوب نیست. دلیل اصلی این وضعیت آن است که سینمای کودک از مسیر طبیعی خود خارج شده و این به معنای کمکاری همه ماست.
وی ادامه داد: از متن فیلمنامه تا تمامی عوامل دخیل در تولید و اکران فیلم، هرکدام سهمی در این وضعیت دارند. وقتی برخی دیدند این ژانر توجیه اقتصادی ندارد، تمایلی به تولید در حوزه کودک نشان ندادند و در نتیجه سرمایهگذاری در این بخش کاهش یافت.
موفق تأکید کرد: بزرگترین مشکل این است که کودک، مخاطب کوچک فرض میشود و ژانر کودک سطحی و آسان در نظر گرفته شده است. در حالی که سینمای کودک در اصل سینمای کودک و خانواده است؛ کودک تنها به سینما نمیرود، باید فیلمی ساخته شود که همه اعضای خانواده بتوانند دو ساعت در سالن بنشینند و راضی از سینما بیرون بیایند.
وی افزود: ساخت فیلم کودک بسیار دشوارتر از آن چیزی است که تصور میشود. ما باید این ژانر را بهروز و مطابق با استانداردهای جهانی پیش ببریم. در شرایطی که رسانههای متنوعی در اختیار کودکان قرار دارد، اگر از جریان فرهنگی جهانی عقب بمانیم، مخاطب خود را از دست خواهیم داد؛ همان اتفاقی که امروز افتاده است.
این کارگردان کشورمان توضیح داد: یکی از مهمترین مشکلات، دستکم گرفتن مخاطب کودک است. این نگاه باعث شده بودجههای کافی تخصیص داده نشود. در حالی که سینمای کودک یکی از سختترین و پرهزینهترین ژانرهاست و میتواند نسل آینده را به سینما علاقهمند کند و به تداوم حیات سینما کمک کند.
وی افزود: اگر فیلمهایی در سطح جهانی تولید نشود، سینما نمیتواند دوام بیاورد؛ چرا که مخاطب در خانه به انبوهی از آثار باکیفیت خارجی دسترسی دارد و حاضر نیست برای فیلمهای سادهانگارانه هزینه کند.
موفق گفت: ریشه این مشکل تا حدی از خود فیلمسازان شروع شد. همهچیز از نبود فیلمنامه خوب آغاز میشود و اکنون دولت باید برای اصلاح شرایط وارد عمل شود. در حال حاضر، سرمایهگذاران بخش خصوصی نیز تمایل چندانی به همکاری ندارند و سرمایهگذاری در این ژانر بسیار دشوار شده است.
وی تأکید کرد: برای بازگرداندن سینمای کودک به مسیر طبیعی خود، باید همکاری جمعی میان دولت و بخش خصوصی شکل گیرد. اگر این اتفاق نیفتد، باید سینمای کودک را تعطیلشده فرض کنیم. حتی اگر بودجه کافی وجود نداشته باشد، بهتر است به جای تولید تعداد زیاد فیلم، تنها چند اثر باکیفیت و استاندارد جهانی ساخته شود.
موفق ادامه داد: در دهههای اخیر به جای توجه به کیفیت، به کمیت اهمیت دادهایم. در حالی که مهم تعداد فیلمها نیست، بلکه سرنوشت و تأثیرگذاری آنهاست. اگر فیلمها نتوانند مخاطب جذب کنند، نه پخشکننده به سراغشان میآید و نه سینمادار رغبتی به اکران آنها دارد.
وی گفت: سینمای کودک و خانواده فرصتی است تا مردم کنار هم بنشینند، لحظاتی شاد و آرامشبخش را تجربه کنند و از تماشای فیلمهای مفرح و جذاب لذت ببرند.
در پایان سهیل موفق افزود: ژانر طنز به حیات سینما کمک کرده است و من هم با فیلمهای طنز مخالفتی ندارم. پس از آنکه نتوانستم در سینمای کودک ادامه دهم، به ساخت فیلمهای کمدی روی آوردم. با این حال، مؤلفههای خانوادگی همچنان در آثارم پررنگ است. کودکان امروز بسیار باهوشتر از گذشتهاند و دیگر نمیتوان برایشان به سبک دهههای ۶۰، ۷۰ یا ۸۰ فیلم ساخت
نظر شما