به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، آنچه از احوال دوران بازنشستگی در ذهن و ضمیر ایرانیان ته‌نشین شده تنها در تنگی معیشت و فشار اقتصادی منحصر نیست. چرا که هم‌پای آن تنگناها زخم ناآرامی‌های روحی هم سر باز کرده و به پریشانی خیال و خاطر این جماعتِ دست از کار کشیده راه می‌برد. حال آنکه برای بازنشستگانِ نقاط دیگری از جهان چنین موسمی از زندگی مجال و فراغتی است تا آسوده از گیرودار کار و تقلا و کنش، با اندوخته‌ای انبوه و وجهه‌ای مقبول گرم تفرج و تفریح شوند یا با سرمایه‌هایشان هم چرخ صنعت و اقتصاد را بچرخانند و هم خود از آن بهره‌ای بگیرند.

بازنشستگان ایرانی اما اغلب، تقدیرشان با دلهره‌ی تامین حوائج و مخارج گره خورده و آخرین رمق و قوتشان را هم باید برای دست و پا کردن پیشه‌ای تازه‌تر صرف کنند و باز خود را از آشوب روزگار و مرارت کار به قصد افزودن بر رزق و توشه ایمن نبینند.

این را هم از یاد نباید برد که فرارسیدن دوران بازنشستگی خود به مثابه راه صعب و دشواری است که قدم گذاشتن در آن از جسم فرسوده و پای سست و کم توان چندان برنمی‌آید. پس ایمن ماندن این قشر رو به فرتوتی از دامچاله‌ی فقر و فاقه بایستگی بیشتری هم خواهد داشت.

زیرا رسیدن به ایستگاه‌های پایانی عمر، خانه‌نشینی، ابتلائات جسمی و دگرگونی الگوی زندگی به ملال و پریشانی و تشویش هم راه می‌دهد.

اعتبارات پیش‌بینی شده در لایحه بودجه سال 1405 برای صندوق‌های بازنشستگی به ظاهر حکم طرح و الگویی را دارد برای بنا کردن نظام و الگویی که معاش و عائله بازنشستگان را سرو سامانی بدهد. خاصه زمانی که بدانیم ردیف بودجه‌ی پیش‌بینی شده برای صندوق‌های بازنشستگی 74 درصد کل اعتبارات حوزه رفاه و تامین اجتماعی را شامل می‌شود.

پول جدیدی در کار نیست؛ فقط پرداخت بدهی‌های قدیمی

محمد اسدی رئیس کانون عالی بازنشستگان تأمین اجتماعی اما همان ابتدای طرح این موضوع آب پاکی را روی دستمان می‌ریزد: این موارد اعتبار محسوب نمی‌شود بلکه رد دیون دولت به سازمان تامین اجتماعی است. دولت هر سال بخشی از بدهی‌اش را به سازمان پرداخت می‌کند.

از مبالغ گنجانده شده در لایحه بودجه سال آینده برای صندوق‌های بازنشستگی که می‌پرسیم، خونسردی‌اش عادی بودن چنین روالی را پررنگ‌تر جلوه می‌دهد: این مبلغ در قالب همان رد دیون است. دولت معمولا این بدهی را در قالب سهام یا اوراق پرداخت می‌کند. اما هنوز عدد نهایی مربوط به آن مصوب نشده است.

پرداخت بدهی دولت، نان بازنشستگان را چرب‌تر نمی‌کند!

اما آیا پرداخت بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی اثری در بهبود وضع معیشت بازنشستگان خواهد داشت؟ پاسخ اسدی یک بار دیگر بر تبحرش در پایین کشیدن فتیله‌ی امید و توقع شهادت می‌دهد: با این اتفاق همان دستمزدهای بازنشستگان پرداخت می‌شود. اما تسهیلات اضافه‌ای برای بازنشستگان به همراه ندارد.

توضیح اضافه که مطالبه می‌کنیم گریزی به سهم دولت در پرداخت بیمه تامین اجتماعی هم می‌زند: دولت به طور سالانه سهم خودش از مبالغ مربوط به بیمه را که حدود سیصد هزار میلیارد تومان می‌شود را باید به تامین اجتماعی پرداخت کند. این مبلغ مربوط به بدهی‌های جاری دولت است. معوقات گذشته جدای از این ارقام است.

رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی پرداخت بدهی‌ جاری دولت را جزو درآمدها و حق بیمه‌های سازمان تامین اجتماعی محسوب می‌کند که نشانه عمل کردن دولت به تعهداتش خواهد بود.

اما با شرایط اقتصادی موجود دولت توانی برای تادیه‌ی بدهی‌هایش به سازمان تامین اجتماعی را دارد؟ اسدی توپ را به زمین مجلس می‌اندازد: نمایندگان مجلس در همین زمینه درحال ایجاد تعهد هستند که دولت ارقام مشخصی از این بدهی جاری را به طور سالانه پرداخت کند.

غیر از اسدی سراغ علی دهقان کیا، رئیس کانون کارگران بازنشسته تهران هم رفتیم. آتش او تندتر بود. اما راه‌حل را هم در جیبش داشت: خواسته ما این است که دولت دست از سر سازمان تامین اجتماعی بردارد و طبق مصوبات قانونی بدهی‌اش را به سازمان پرداخت کند. برای پرداخت آن بدهی انباشته‌ی هزار همتی هم شرکت‌های بزرگ زیان‌ده مثل پتروشیمی‌ها را به ما واگذار کنند.

همین موضوع را که قبل‌تر به گوش رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی رساندیم سبکدلانه از پیش‌بینی همه این موارد از سوی مجلس خبر داد: اینها جزو همان اقدام‌هایی است که مجلس برای اجرای تعهدات دولت انجام می‌دهد. بخشی از رقم دویست و هفتاد هزار میلیارد تومان بدهی دولت را اوراق و بخش دیگر را همین واگذاری‌ها تشکیل می‌دهد. مجلس همه این موارد را پیش‌بینی کرده است.

دهقان کیا اما رک و پوست کنده و البته با یک بدبینی به نسبت مزمن توان دولت در تامین اعتبار برای سروسامان دادن به وضع معیشت بازنشستگان را زیر سوال می‌برد و بابت پرداخت‌های انجام شده برای صندوق‌های کشوری درگله‌گذاری چیزی کم نمی‌گذارد:

دولت 400 هزار میلیارد تومان در بودجه برای صندوق‌های بازنشستگی کشوری و لشکری در نظر می‌گیرد. این نشان می‌دهد آن صندوق‌ها تا به حال هر چه پول گرفته‌اند به باد هوا رفته و هیچ سرمایه‌گذاری خاصی نکرده‌اند. حالا امروز باید دولت از بودجه عمومی برای بازنشستگان کشوری و لشکری پول بردارد که حقوق آنها را پرداخت کند. این مشکل دولت است که نتوانسته خوب کار کند.

افزایش حقوق باید همپای تورم باشد، نه عقب‌تر از آن

نظر رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی را درباره گام اساسی برای بهبود معیشت بازنشستگان که جویا شدیم افزایش حقوق بازنشستگان متناسب با سبد معیشت و هزینه‌های زندگی و تورم را پیش کشید.

درباره افزایش دستمزد بازنشستگان برای سال آینده هم اعلام کرد: هنوز چیزی تصویب نشده است. میزان افزایش دستمزدها در ماه فروردین مشخص خواهد شد.

از نظر دهقان‌کیا اما دولت الان آنقدری چاق شده که نمی‌تواند خودش را جمع و جور کند و بنابراین: وقتی نمی‌توانی حقوق‌ها را افزایش بدهی اصل چهل و چهار قانون اساسی را اجرا کن تا یک دولت چابک داشته باشیم.

انتهای پیام/