مهدیه شهرابی فراهانی عضو هیئت علمی دانشگاه علم و فرهنگ و دکترای تخصصی گردشگری در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی ایسکانیور در خصوص تاثیر برنامه های «ایرانِ جان» صداوسیما در شناخت ظرفیت های گردشگری استان های مختلف کشور خصوصا استان های کمتر برخوردار گفت: با توجه به اینکه ایران مهد تمدن، مهد ظرفیت‌ها و جاذبه‌های گردشگری و جزء ۱۰ مقصد برتر دنیاست و از نظر جاذبه گردشگری به عنوان قدیمی‌ترین و تاریخی‌ترین کشور دنیا محسوب می‌شود اما در حوزه رونق گردشگری داخلی یکی از مشکلات اساسی‌مان و یکی از بهترین بخش‌هایی که در آن بسیار ضعیف عمل کردیم و خیلی قدرتمند ازش بهره نبردیم استفاده از ابزارهای تبلیغاتی است.

وی با اشاره به اینکه یکی از آن ابزارهای تبلیغاتی بخش رسانه تصویری است که به خوبی استفاده نکردیم افزود: امروزه کلیت کار بسیار جای خوشحالی دارد و من بسیار خرسند هستم از اینکه به صورت تخصصی به اقلیم، مناطق و استان‌های مختلف کشورمان پرداخته شده و آنتن رسانه ملی به هر استان یک هفته اختصاص داده شده است و در تصویر همه شبکه ها می‌بینم که نام آن استان ذکر می‌شود و خود این دیده شدن‌ها تاثر دارد. گاهی فقط یک تصویری رد می‌شود و بیننده می‌بیند و شاید اصلاً در وهله اول متوجه نباشد که چرا نام یک استان در تصویر نوشته شده اما وقتی که کنجکاو بشود کم کم همه را در این مسیر قرار میدهد که ما در راستای معرفی گردشگری کشورمان به خود مردم کشورمان هستیم.

عضو هیئت علمی دانشگاه علم و فرهنگ خاطرنشان کرد: در حوزه گردشگری داخلی بسیار ضعف داریم اما بسیار جای خرسندی و خوشحالی است که بالاخره داریم یواش یواش از رسانه در آن جایگاه مهم و ارزشمندی که داریم در بخش گردشگری استفاده میکنیم و بهره‌مند می‌شویم اما چگونگی استفاده و به چگونگی ورود پیدا کردن به این موضوع جای بحث دارد و جای تأمل دارد.

وی در پاسخ به این سوال که آیا «ایران جان» برای آن استان آورده‌ای دارد؟ چنین پاسخ داد: قطعاً آورده دارد. قطعاً ما در مناطق محروم، گردشگری کمتری داریم. اینکه چرا همه سفرها به شمال ایران و یا بعضی شهرهای معروف است و اینکه چرا تراکم سفر و گردشگر بعضی مناطق خاص بیشتر است که خود این موضوع می‌تواند آسیب زننده باشد قطعاً باید در تبلیغاتمان درباره مناطق کمتر شناخته شده یا ناشناخته بیشتر صحبت کنیم.

شهرابی فراهانی خاطرنشان کرد: مناطق کمتر شناخته شده در زمینه گردشگری داخلی مثل خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان، ایلام و یا بوشهر که در حوزه گردشگری داخلی محرومیت دارند و تبلیغات در این استان‌ها خیلی ظهور و بروز پیدا نکرده و ظرفیت‌های آنان معرفی نشدند این استان‌ها در قدم اول هستند. این استان‌ها هم بسیار غنی‌تر هستند و هم ظرفیت‌های گردشگری ارزشمندتری دارند و تبلیغات تلویزیونی قطعاً تاثیر بسیار مهمی دارد اما باید جوانب کار را سنجید.

وی با بیان اینکه این کار نیاز به یک رویکرد و نیاز به یک رفتار همه جانبه دارد خاطرنشان کرد: به عنوان مثال وقتی شهرداری، استانداری، فرمانداری و اداره میراث فرهنگی استان می‌بینند که رسانه ملی ورود پیدا کرده و ابزار تبلیغاتی‌ای مانند آنتن تلویزیون که همیشه به شهرهای دیگری اختصاص داشت فراهم است و در اختیارشان قرار گرفته است از آن سو هم باید جامعه محلی اقناع صورت بگیرد.

دکترای تخصصی گردشگری بیان کرد: اقناع از این جهت باید صورت گیرد که اصلا آن منطقه گردشگری ناشناخته پذیرای حضور گردشگر است یا نه؟ این تبلیغات تلویزیونی مثل یک تریبونی است که می‌گوییم مردم بایید این شهر و آن شهر را ببینید اما آیا از نقطه نظر مردم بومی و محلی آمادگی پذیرش گردشگران وجود دارد؟ حالا که رسانه آمده وسط کار، سازمان‌های دیگری که در مقام اجرایی هستند نگاه یکپارچه داشته باشند و در شهر حضور پیدا کنند و یک مقدار این بستر زیرساختی و بستر گردشگری هم آماده شود اتفاقات مثبتی خواهد افتاد.

وی توضیح داد: نباید اینگونه باشد که برویم برای شهری تبلیغ بکنیم اما این شهر اصلا فضای اقامتی نداشته باشد. شهری که محل اقامت و اسکان برای گردشگر نداشته باشد هم مردم محلی و هم خود گردشگر آسیب می‌بینند. اگر این موارد یک مقدار هم راستای با همدیگر باشند که قطعا نیاز به بازاریابی دارد و اگر یک مقدار همسو بشوند، این رفتار توسعه گردشگری که یک بعدی انجام می‌شود آسیب‌های کمتری اتفاق می‌افتد.

شهرابی فراهانی تاکید کرد: با توجه به اینکه پویش «ایران جان» اکنون به استان سیستان و بلوچستان تعلق دارد از نظر من این منطقه با توجه به پتانسیل ها و جاذبه هایی که دارد با زیرساخت‌هایش همخوانی ندارد. از نظر بحث راه آهن مشکل وجود دارد و اگر فردی بخواهد با ماشین سواری خودش در این منطقه ایرانگردی بکند و از مسیر جاده‌ای و زمینی استفاده بکند هم به جهت بنزین به مشکل برمیخورد و بسیار مشکلات این چنینی در آن منطقه است.

وی با اشاره به اینکه در آنتن تلویزیون می‌گوییم این منطقه بسیار ارزشمند است و می‌تواند برای سیاحت و گردشگری مناسب باشد و مردم راهی این استان شوند چنین ادامه داد: آیا مردمان محلی پذیرای این حجم از گردشگر هستند؟ آن چیزی که ما در مطالعات میدانی مشاهده میکنیم جواب «خیر» است و این آسیب زننده است زیرا جامعه مردمی که در آنجا زندگی می‌کنند در نیازهای اولیه و معیشتی خودشان محروم هستند و اگر هم محروم نباشند در سختی قرار دارند.

عضو هیئت علمی دانشگاه علم و فرهنگ خاطرنشان کرد: مهمترینش بنزین و آب است که در سختی بسیار قرار دارند. این افراد مشاهده می‌کنند گردشگر می‌آید و می‌روند در تعداد هتل محدودی که آنجاست اسکان پیدا میکنند و در مرور زمان وقتی ادامه و استمرار پیدا بکند مردم محلی از حضور گردشگر منزجر میشوند. درست است که مردم بومی منطقه مهمان نواز هستند اما این مهمان نوازی مقطعی است و در ادامه وقتی گردشگرها بیشتر شوند علاوه بر آسیب های فرهنگی که قطعا دارد؛ چون زیرساختی فراهم نیست در نگاه اول مقداری حس تبعیض روی می‌دهد.

وی تصریح کرد: نکته دوم پولی است که گردشگر در آنجا خرج می‌کند. چقدرش داخل سفره مردم محلی می‌رود؟ مردمی که در این استان زندگی می‌کنند احساسشان این است که این پول وارد سفره آنان نمی‌شود و یواش یواش در مدت زمانی زودتر یا دیرتر منزجر می‌شوند، مخالفت می‌کنند و ناهنجاری‌هایی در ادامه اتفاق می‌افتد.

شهرابی فراهانی در پاسخ به این سوال که آیا باید اول تبلیغات تلویزیونی صورت بگیرد که مردم بروند تا زیرساخت ایجاد بشود؟ یا در ابتدا باید زیرساخت ایجاد بشود وسپس تبلیغات صورت گیرد؟ پاسخ داد: با توجه به اینکه تمام شهرهای ایران به لحاظ جاذبه گردشگری طبیعی و تاریخی فرهنگی بهره مند هستند و تمام منابع را داریم و این جاذبه ها به وفور در کشور ما و در همه شهرها وجود دارد پس باید به سراغ زیرساخت برویم. ابتدا از نظر زیرساختی یک مقدار آن منطقه تجهیز بشود و بحث حمل و نقل سامان پیدا کند. همزمان هم بحث های رسانه‌ای و تبلیغاتی انجام بشود.

انتهای پیام/