به گزارش خبرنگار ورزشی ایسکانیوز، کریک 44 ساله از میان دو گزینه اصلی، خودش و اوله گنار سولسشر، انتخاب شد. هر دو بازیکن سابق منچستریونایتد و شاگرد سرالکس بزرگ هستند. کریک دستیار سولشر در نیمکت یونایتد بود و در سال 2021 و بعد از برکناری سولشر؛ به عنوان مربی موقت روی نیمکت نشست. اما تنها سه بازی انجام داد و سپس جای خود را به رالف رانگنیک داد. او به عنوان یکی از ستون‌های تیم در دوران اوجش، جایگاه ویژه‌ای میان هواداران دارد و شیاطین سرخ امیدوارند او بتواند تا پایان فصل آن ها را از این بحران خارج کند.

کریک، دوازدهمین نفری است که از زمان خداحافظی سر الکس فرگوسن، روی نیمکت منچستریونایتد می‌نشیند، در اولین آزمون شنبه شب در خانه خودش، باید در برابر منچستر سیتی بایستد. سپس، در لندن، مقابل آرسنال و در اولدترافورد، با فولام و تاتنهام دیدار کند. چهار مسابقه سخت و حساس و نزدیک در چهار هفته، با نیمکتی که بیشتر از همیشه، متزلزل و ترسناک است. گرچه این چهار بازی ملاک خوبی برای سنجش توانایی سرمربی‌گری او نخواهد بود اما سرنوشت او در نیمکت یونایتد به این چهار مسابقه بستگی دارد. دربی منچستر و نبرد با آرسنال صدر جدولی و خوب این روزها در دو هفته پیاپی، کار او بیش از پیش سخت کرده.

نیمکت شیاطین سرخ 13 سال است که روی خوش ندیده. احتمالا کریک هم به سرنوشت یازده مربی قبلی دچار خواهد شد. حتی خوش بین‌ترین هواداران یونایتد امیدی به بهبود شرایط تیم ندارند. در فوتبال امروز، موفقیت حاصل هماهنگی تمام اجزای باشگاه است؛ مدیریت، نقل‌وانتقالات، آکادمی و کادر فنی. یونایتد اما سال‌هاست که این اجزا را جدا از هم حرکت می‌دهد. مربی می‌آید، اما تیم متناسب با او نیست. برنامه آغاز می‌شود، اما پیش از رسیدن به ثبات، تغییر می‌کند. این ناپیوستگی، هر پروژه‌ای را از درون فرسوده میکند. یونایتد برای بازگشت به روزهای اوجش بیش از هر چیز به بازیابی هویت نیاز دارد. آنها باید بتوانند ساختارهای معیوب خودشان را در مدیریت و نقل و انتقالات اصلاح کنند. آمد و شد مربی‌ها صرفا راهی است که مدیران برای رهایی از فشار هواداران و رسانه‌ها انتخاب میکنند. تئاتر رویا هنوز پابرجاست، اما برای بازگشت رؤیا، یونایتد بیش از تغییر مربی، به تغییر نگاه نیاز دارد.

خبرنگار: کوشا ساسانیان

انتهای پیام/