به گزارش گروه اجتماعی ایسکانیوز، علی فرهادی در دومین روز از همایش روسای ادارات پشتیبانی و معاونان امور رفاهی ادارات آموزش و پرورش با تشریح وضعیت مالی آموزش و پرورش در مهر ۱۴۰۲ گفت: در آن مقطع ۱۲ سال هزینههای فوت و ازدواج همکاران پرداخت نشده بود، پاداش پایان خدمت فرهنگیان سال ۱۴۰۱ پرداخت نشده بود، ۷هزار و چهارصد میلیارد تومان از پاداش پایان خدمت سال ۱۴۰۰ باقی مانده بود، ۵۷۲ هزار معلم به رتبهبندی اعتراض ثبت کرده بودند که بررسی نشده بود، حدود ۲۳ هزار کمبود معلم وجود داشت، دو آزمون استخدامی برگزار شده اما نتیجه اعلام نشده بود و وزارتخانه برای چند ماه مدیر بودجه نداشت. همچنین ۱۰ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان کسری در بودجه سال ۱۴۰۲ وجود داشت که ناشی از هزینهکرد بدون سند در اسفند ۱۴۰۱ بود و مجموع بدهیها حدود ۱۸ هزار میلیارد تومان برآورد میشد.
به گفته وی، تا مهر ۱۴۰۳ اعتراضات رتبهبندی رسیدگی و احکام اصلاح شد، تفاوت رتبهها پرداخت شد، بدهیهای مربوط به سال ۱۴۰۰ تعیین تکلیف شد، کلاس بدون معلم وجود نداشت، هزینههای فوت و ازدواج بهروز شد و بدهیهای برونسپاری هنرستانها نیز تسویه شد. با این حال پاداش پایان خدمت سال ۱۴۰۲ هنوز به طور کامل پرداخت نشده بود.
فرهادی با اشاره به سرانه بودجه مدارس گفت: سرانه سال ۱۴۰۲ حدود ۱۹۰۰ میلیارد تومان بود که در سال ۱۴۰۳ به حدود ۴ هزار و نهصد میلیارد تومان رسید، در سال ۱۴۰۴ به حدود ۱۱ هزار میلیارد تومان افزایش یافت و در سال ۱۴۰۵ به حدود ۲۶ هزار میلیارد تومان میرسد. رشد بودجه آموزش و پرورش در سال ۱۴۰۴ نسبت به ۱۴۰۳ حدود ۶۸ درصد بوده در حالی که میانگین رشد بودجه کشور ۳۷ درصد بوده است.
معاون برنامهریزی و توسعه منابع وزارت آموزش و پرورش همچنین با اشاره به پرداخت حقالتدریس معلمان گفت: برای نخستین بار حقالتدریس معلمان همزمان با حقوق ماهانه پرداخت شد و پرداخت حقالتدریس مهرماه در همان ماه انجام گرفت؛ در حالی که در سالهای گذشته حتی در دوران پیش از انقلاب نیز این پرداختها با تأخیر همراه بود.
وی درباره فروش اوراق مالی نیز اظهار کرد: در دو سال حدود ۹۰ هزار میلیارد تومان اوراق در اختیار آموزش و پرورش قرار گرفت که بدون تنزیل و با نرخ کامل به فروش رسید. به عنوان نمونه از ۲۰ هزار میلیارد تومان اوراق بازنشستگان سال ۱۴۰۴، حدود ۲ هزار میلیارد تومان اوراق و ۲۰ هزار میلیارد تومان وجه نقد در یک قسط به حساب افراد واریز شد.
نظر شما