گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز- با پخش چند قسمت ابتدایی از سریال «بدنام» با طراحی و تهیه‌کنندگی حامد عنقا و کارگردانی احسان سجادی حسینی حالا دیگر می‌توان درباره مختصات کلی روایت و مناسبات جاری میان کاراکترهای محوری داستان صحبت کرد.

داستانی که تاروپود آن با شبکه‌ای پیچیده از تزویر و فساد تنیده شده و شخصیت‌های مختلف به‌واسطه میزان فرورفتن در گرداب آن در مقام شکار و شکارچی نقش‌آفرینی می‌کنند. رابطه پنهانی عماد و یلدا، گذشته مرموز هدیه و آینده مبهم اسماعیل همه در سایه سنگین حاج‌ابراهیم در حال روایت است و همین موقعیت است که نقش‌آفرینی حسن پورشیرازی در این نقش را به یکی از استوانه‌های این مجموعه تبدیل کرده است.

پورشیرازی بازیگری توانمند و باسابقه است که سال‌ها نقش‌آفرینی‌اش در سینما و سریال‌های تلویزیونی او را به چهره‌ای محبوب در میان مخاطبان تبدیل کرده بود اما اتفاقی که دو سال پیش و با ایفای نقش متفاوت در فیلم «پیرپسر» رقم خورد تبدیل به نقطه عطفی در مسیر حرفه‌ای این بازیگر شد. او بعدتر در فیلم «زن و بچه» سعید روستایی هم حضوری کوتاه داشت که یادآور شمایل و موقعیت همان غلام باستانی در نگاه مخاطب بود اما این‌بار گویی یک گام فراتر رفته و موقعیت پدر زیاده‌خواه را در شمایل یک فرد ظاهرالصلاح و به‌ظاهر متنفذ به تصویر کشیده است.

حامد عنقا که پیش‌تر نگاه دغدغه‌مند خود در نقد صریح تزویر و فسادهای پوشیده در زرورق مذهب و قدرت را در سریال «آقازاده» هم نشان داده بود در طراحی داستان «بدنام» با همین نگاه شخصیت حاج‌ابراهیم را خلق کرده و به‌نظر می‌رسد حسن پورشیرازی با شناختی دقیق از این کاراکتر ایفای نقش آن را پذیرفته است. بازی پیچیده‌ و چندبعدی این بازیگر علاوه‌بر سایه سنگین این شخصیت بر اطرافیان به‌خوبی تزلزل و شکنندگی درونی او را به تصویر می‌کشد و چه در موقعیت خشم و چه در موقعیت فریب به‌خوبی می‌تواند مخاطب را با ابعاد پنهان این کاراکتر همراه کند.

حاج ابراهیم چه در خلوت با پسرش اسماعی، چه در جمعی دوستانه با نزدیکان و چه در مواجهه خشم‌آلود با یلدا و عماد برای رسیدن به تمنیات درونی شخصیتی سلطه‌جو و در عین حال آسیب‌پذیر است و پورشیرازی با جنس بازی خود این تضاد درونی را تبدیل به امضای خود در ایفای این نقش کرده است. داستان «بدنام» قربانیان زیادی را در مسیر روایت خود خلق خواهد کرد اما به‌نظر می‌رسد در هیچ مرحله‌ای قرار نیست هیولای درونی حاج‌ابراهیم سهمی از این قربانی‌شدن داشته باشد؛ او هیچ‌گاه تن به این موقعیت نخواهد داد.

مجتبی صارم‌پور*

انتهای پیام/