به گزارش گروه فرهنگی ایسکانیوز، امروز ۲۴ آذر برابر با ۱۵ دسامبر تقویم میلادی است. روزی که در تاریخ آبستن وقایع و اتفاقات زیادی در ایران و جهان بوده است. به مرور برخی از این وقایع می‌پردازیم.

رویدادها:

۱۰۷۲ -  قتل آلپ ارسلان

آلپ ارسلان (به معنای شیر شرزه) پسر چغری بیگ و دومین حکمران سلجوقی ایران (پس از عمویش طغرل) ۱۵ دسامبر ۱۰۷۲ میلادی (۲۴ آذرماه) درگذشت و در مرو مدفون شد. وی پنج روز پیش از مرگ، در حضور جمع دستور اعدام یوسف خوارزمی فرمانده یک دژ نظامی (کوتوال) در ساحل آمودریا (رود جیحون) را داده بود که پس از یک مقاومت شدید دستگیر شده بود و اورا برای تعیین تکلیف نزد آلپ ارسلان آورده بودند. یوسف که مرگ خودرا نزدیک دید ناگهان خنجر برکشید (خنجر خودش و یا یکی از نگهبانان) و به سوی جایگاه آلپ ارسلان حمله برد. آلپ ارسلان که به تیراندازی خود اطمینان داشت نگهبانان را از مداخله منع کرد و تیر در کمان نهاد تا یوسف را بزند که با زیزاگ یوسف تیر خطا رفت و یوسف سینه آلپ ارسلان ۴۳ ساله را با خنجر شکافت. آلپ ارسلان که اسلام آورده و نام محمد برخود گذارده بود تنها هشت سال حکومت کرد. از کارهای مهم او جنگ با دولت بیزانس (فسطنطنیه) در آناتولی است. وی بر سرزمینی از فرارود تا بین النهرین حکومت داشت. پس از او پسرش ملکشاه زمام امور را به دست گرفت.

۱۲۵۶ - سقوط دژ الموت، پایگاه فدائیان شیعه اسماعیلیه

نیروهای هلاکوخان («هولاگو» درست است) ایلخان مغولی ایران، پسر تولی، نوه چنگیز و برادر قوبیلای قاآن (خان بزرگ و حکمران چین) ۱۵ دسامبر ۱۲۵۶ میلادی (۲۴ آذر) وارد دژ معروف الموت شدند و و آن را که از پایگاههای مهم شیعه اسماعیلیه بود تصرف کردند. رکن الدین خورشاه رئیس دژ در برابر حمله مغولان پس از یک مقاومت کوتاه تسلیم شده بود. اسماعیلیه در آن زمان در نقاط مختلف ایران بویژه در خراسان دارای ۲۳ دژ (قلعه) بودند. هلاکو که از ترور خواجه نظام الملک و تنی چند از قدرتمداران وقت به دست گروه ضربت اسماعیلیه معروف به فدائیان آگاه شده بود کمر به قلع و قمع آنان بسته بود. قلعه الموت در ارتفاع سه هزار متری از سطح دریا ـ در کوههای البرز و منطقه رودبار (دیلمان) ساخته شده و ویرانه آن باقی مانده است. یک امیر دیلمی آن را در نیمه دوم قرن نهم میلادی ساخته و برآن نام آشیانه عقاب گذارده بود. حسن صبّاح (بزرگشده ری) که در مصر به اسماعیلیه گرویده بود پس از بازگشت به وطن و هنگامی که خودرا در معرض تهدید ملکشاه ـ شاه وقت ـ با بکاربردن تدابیری در دهه هشتم سده یازدهم میلادی (با محاسباتی؛ سال ۱۰۸۸) دژ الموت را تصاحب کرده و به ایجاد گروه فدائیان از روستائیان محل دست زده بود. [خرابه این دژ که در شمال طالقان واقع شده است تا قزوین حدود ۳۰ و تا تهران حدود ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد]

مارکو پولو ایتالیایی (متولد ۱۲۵۴ و متوفی ۱۳۲۴) که در دوران مغولان از ایران دیدن کرد و در سال ۱۲۹۵ میلادی به الموت رفت در سفرنامه خود از فدائیان اسماعیلیه به عنوان حشّاشین نام برده و نوشته است که حسن صبّاح و جانشینانش به افراد مامور ترور قبلا حشیش می دادند. این واژه حشّاشین به تدریج در زبانهای اروپایی به صورت «اسسین» درآمده و معنای تروریست به خود گرفته است.

۱۹۵۰ - فرار سران و بانیان حزب توده از زندان قصر

۱۵دسامبر سال ۱۹۵۰ (۲۴ آذرماه ۱۳۲۹) با یک نقشه از پیش تهیه شده دقیق، سران و بنیادگذاران حزب توده ایران که برخی از آنان در کابینه های پیش از آن به وزارت هم رسیده بودند از زندان قصر فرارکردند. آنان از جمله دکتر نورالدین کیانوری، دکتر مرتضی یزدی، دکتر جودت، نوشین و قاسمی قبلا در اختیار محاکم نظامی بودند که یک دادگاه دادگستری تهران اوایل آذر ماه آن سال به اعتراضشان رسیدگی، و اقدام محاکم نظامی درباره آنان را خارج از صلاحیت اعلام داشت و حکم داد که پرونده جهت تحقیق به دادسرای تهران ارسال شود. پس از ابلاغ حکم به دستگاه قضایی ارتش، بررسی و مذاکره برای ردّ و یا قبول آن آغاز شد.

۱۳۵۶ ش - اعدام سرلشکر مقرّبی

محکمه نظامی تهران سرلشکر مقرّبی را که با چند تن دیگر به اتهام جاسوسی برای شوروی دستگیر شده بود ۲۴ آذر ۱۳۵۶ به اعدام محکوم کرد که دو هفته بعد (۴ دی ماه)، این حکم اجرا شد. در دادگاه گفته شد که وی افسر رزمی نبوده و کار دفتری از جمله ترجمه اسناد نظامی می کرده است!. ربّانی (خراسانی) از مدیران کل سابق آموزش وپرورش نیز که از متهمان این پرونده بود برغم بی گناه اعلام کردن خود و طومارهای مردم به حمایت از او، بعدا محکوم به اعدام شد که در جریان انقلاب از زندان آزاد گردید.

۱۹۷۹ - ورود شاه به پاناما با پادرمیانی دولت آمریکا

شاه سابق، محمدرضا پهلوی، که قبلا برای درمان بیماری سرطان به آمریکا رفته بود ۱۵دسامبر ۱۹۷۹ عازم پاناما شد و ماهها در سایه ترس از استرداد و ترور در یک جزیره دوردست در این کشور واقع در آمریکای مرکزی زندگی کرد که از آنجا به مصر رفت و در این کشور درگذشت و همانجا مدفون شده است. مصر در آن زمان که رسانه ها هردم خبر از صدور حکم اعدام غیابی، تقاضای استرداد، فرستادن کماندو و ... می دادند تنها دولتی بود که حاضر شده بود شاه را بپذیرد.

ورود شاه به آمریکا جهت درمان و اقامت کوتاه برای دولت کارتر دشواری های سیاسی پدید آورده بود از جمله تصرف سفارت آمریکا در تهران. بالاخره با پادرمیانی مقامهای آمریکایی، دولت پاناما حاضر شد شاه سابق را درخاک خود بپذیرد. دولتهای دیگر، حتی اردن که پادشاه آن دوست قدیمی شاه بود حاضر به پذیرقتنش نبودند و این وضعیت باید درس بزرگی برای دولتمردان باشد.

در طول اقامت در پاناما، شاه فرصت یافته بود که در چند مصاحبه از خود دفاع کند و کتابی تحت عنوان پاسخ به تاریخ بنویسد.

۱۹۱۷ - بلشویک های روس که پس از انقلاب اکتبر زمام اموررا به دست گرفته بودند با آلمان (سنترال پاور) ترک مخاصمه اعلام کردند و به این ترتیب روسیه از جنگ جهانی اول خارج شد.

۲۰۰۴ - دیوید بلانکت David Blunkett وزیر داخله انگلستان که متهم شده بود اعمال نفوذ کرده تا برای کلفت (ننی بچه) دوست دختر خود ویزا و اقامت در آن کشور بگیرد از سمت خود در کابینه حزب کارگر کناره گیری کرد. دیری نگذشت که یک نشریه لندن اورا متهم کرد که با یک زن شوهردار هم رابطه داشت. انتشار این اخبار به حزب کارگر ـ حزب حاکم وقت آسیب سیاسی وارد کرد. بلانکت از سال ۲۰۰۰ وزیر داخله انگلستان بود.

۱۳۶۱ ش - صدور بیانیه ۸ ماده‏ای امام خمینی (ره)

در روز بیست و چهارم آذرماه ۱۳۶۱ش، بیانیه ۸ ماده‏ای حضرت امام خمینی(ره) بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران خطاب به قوه قضاییه و ارگان‏های اجرایی کشور صادر شد. ایشان در این پیام، درباره لزوم اسلامی نمودن تمام سازمان‏های دولتی به ویژه دستگاه‏های قضایی و جانشین نمودن احکام الهی در نظام جمهوری اسلامی به جای احکام طاغوتی رژیم سابق، تذکراتی به همه متصدیان امور دادند. مهم‏ترین بخش‏های فرمان هشت‏ماده‏ای حضرت امام شامل این موارد بود: تهیه قوانین شرعی و تصویب و ابلاغ آنها با دقت و سرعتِ لازم، رسیدگی به صلاحیت قضات و دادستان‏ها و دادگاه‏ها، صدور احکام اسلام در دادگاه‏ها با قدرت و استقلال و بدون مسامحه و تعویق، عدم احضار یا توقیف افراد بدون حکم قاضی طبق موازین شرع، عدم ورود به محل زندگی یا کار مردم و تجسُّس در امور آنان به هر نحو ممکن، برخورد قاطع در رابطه با توطئه‏ها و گروهک‏های مخالف اسلام و نظام جمهوری اسلامی، عدم تصرف در اموال مردم مگر به حکم حاکم شرع پس از بررسی دقیق، پی‏گیری دقیق موارد فوق و برخورد با ماموران اجرایی متخلّف.

انتهای پیام/