به گزارش گروه فرهنگی ایسکانیوز، امروز ۲۴ اسفند برابر با ۱۵ مارس تقویم میلادی است. روزی که در تاریخ آبستن وقایع و اتفاقات زیادی در ایران و جهان بوده است. به مرور برخی از این وقایع می‌پردازیم.

بیشتر بخوانید:

۲۳ اسفند؛ در تاریخ چه گذشت؟

رویداد ها:

۴۴ پیش از میلاد - ترور و قتل ژولیوس سزار با نقشه قبلی در جلسه سنای روم

پانزدهم مارس سال ۴۴ پیش از میلاد و روزی چون امروز، ژولیوس سزار امپراتور مقتدر روم در جلسه سنای این امپراتوری و طبق نقشه ای که از پیش آماده شده بود ترور شد. وی پس از این که در تالار سنا بر کرسی خود [جایگاه رئیس دولت] نشست مورد حمله گروهی از سناتورها که خنجر ها را از زیر شنلهایشان بیرون کشیده بودند قرار گرفت و بدون این که وسیله ای برای دفاع از خود داشته باشد کشته شد. حمل اسلحه در تالار نشست سنا ممنوع بود و لذا، سزار برای دفاع از خود وسیله نداشت.

بسیاری از این توطئه گران از دوستان نزدیک سزار بودند و وی از آنان چنین انتظاری را نداشت.

در آن روز ۲۳ سناتور از جمله «بروتوس» پسرخوانده سزار هریک به بدن امپراتور روم یک ضربه زده بود تا یک نفر به تنهایی متهم به قتل او نشود. جمع کل توطئه گران ۶۰ تن بود. بهانه توطئه؛ نجات دمکراسی روم و جلوگیری از سلطنت شدن بود، حال آن که سزار حاضر نشده بود تاج سلطنت بر سر گذارد. به باور مورخان، ژولیوس سزار با خودداری از ورود به یک جنگ تمام عیار با امپراتوری ایران ـ برغم اصرار چند سناتور و ژنرال ـ خردمندی خودرا نشان داده بود. وی در پاسخ سناتورهای جنگ طلب گفته بود که نتیجه جنگ با ایرانیان قابل پیش بینی نیست زیراکه علاوه بر نفر و اسلحه، این ناسیونالیسم ایرانی است که ایستادگی می کند و ارتش ما فاقد این روحیه است و پیش از هرگونه درگیری با ایرانیان باید سرنوشت کراسوس را در نظر آورد که خود و لژیونرهایش به دست ایرانیان نابود شدند.

در پی قتل سزار، تنی چند از یارانش از جمله مارکوس آنتونیوس [شوهر کلئوپاترا] به خونخواهی او بپاخاستند و بسیاری از توطئه گران و حاضران در صحنه قتل را کشتند.

۱۳۰۸ - نافرمانی عشایر به فرماندهی سردار صولت

نافرمانی ایل قشقایی درفارس که خواستار آزاد شدن «سردارصولت» رئیس خود از زندان تهران و بازگشت او به فارس و ریاست مجدد بر ایل بود از یک هفته به نوروز سال ۱۳۰۸ آغاز و به تدریج به صورت یک بحران سراسری در آمد، زیرا که در چند استان دیگر هم آثار نافرمانی در عشایر آشگار و ایل بختیاری حتی دهکرد (شهر کرد امروز) را متصرف شده بود.

قشقایی ها درخواستهای دیگری هم داشتند ازجمله حفظ سلاحهای خود، اجبار نداشتن به ترک لباسهای سنتی و معرفی نکردن پسران خود به خدمت سربازی. آنان با مداخله دولت در امر کشت خشخاش و جمع آوری تریاک حاصله هم موافقت نداشتند. چون درخواستهای آنان پذیرفته نشد؛ دست به حمله به پاسگاههای انتظامی و روستاها و شهرهای فارس زدند و شیراز را محاصره کردند. شمار محاصره کنندگان شیراز را که زیر نظر سالارحشمت برادر سردارصولت عمل می کردند بیش از پنج هزار تن گزارش کرده بودند.

دولت وقت در واکنش خود، استانداران و روسای ماموران انتظامی مناطقی را که نافرمانی در آنجا مشاهده شده بود تغییر داد و تنبیه کرد و استاندار نظامی با سرباز تازه نفس و توپ فرستاد و دست به سختگیری و خشونت زد که از امرداد ماه ۱۳۰۹ بدون این که کوچکترین امتیازی به عشایر داده شود به تدریج اوضاع به حالت عادی بازگشت. دولت در آبان ماه همان سال دوستمحمد خان بلوچ را که از فرصت نافرمانی قشقایی ها سوء استفاده کرده و بار دیگر یاغی شده بود دستگیر و اعدام کرد. سردارصولت هم که از او سلب ریاست ایل شده بود چند سال بعد در زندان درگذشت.

۱۳۱۱ - دوران سیاست برکنارکردن، بازداشت و خلع درجه

رضا شاه چند سال پس از آغاز سلطنت خود با اتخاذ سیاست «برق آسا برکنار کردن مقامات، بازداشت و خلع درجه کردن نظامیان» در پیش گرفت و به اینگونه کارها را از پیش می برد. مروری بر تاریخچه کارهای او موارد متعدد را نشان می دهد که پیش از ظهر دستور خلع درجه یک نظامی ارشد را صادر کرده و عصر همان روز وی را بخشیده بود. مورخان وقت اتخاذ این روش را مبارزه رضاشاه با فساد اداری و پیشگیری از بی نظمی ذکر کرده و نوشته اند وی که از میان توده مردم برخاسته بود روانشناسی هموطنان را بخوبی می دانست.

یکی از این مقامات عبدالحسین تیمور تاش وزیر دربار رضاشاه بود که در دی ماه ۱۳۱۱ در خانه اش بازداشت و محاکمه او از ۲۵ اسفند این سال آغاز و پس از سه جلسه به جرم ارتشاء به سه سال زندان محکوم شد. به همین گونه فیروزمیرزا فیروز وزیر دارایی که ظرف یک چشم برهم زدن از وزارت عزل و بازداشت و محاکمه شد و به جرم ارتشاء محکوم گردید.

باید دانست که فیروزمیرزا ملقب به نصرت الدوله نوه مظفرالدین شاه در جریان قرارداد ۱۲۹۹ وثوق الدوله با انگلستان که اگر به اجرا در می آمد ایران تحت الحمایه دولت لندن می شد وزیر کابینه و یکی از دریافت کنندگان رشوه نقدی از انگلستان بود که بعدا این پول را به خزانه ایران ریخت. طبق روایات، هواداران انگلیسی اش اورا به رضا شاه تحمیل کرده بودند.

۱۹۰۶ - چارلز رولز و هنری رویس کارخانهٔ خودروسازی رولزرویس را بنیان نهادند.

۱۹۲۲ - آغاز سلطنت فؤاد اوّل به عنوان اولین پادشاه رسمی مصر

با فروپاشی امپراتوری عثمانی، فؤاد اول فرزند خدیو اسماعیل آخرین فرمان‏روای عثمانی بر مصر، به سلطنت رسید. او پس از مرگ برادرش که خدیو مصر بود، در سال ۱۹۱۷م به پادشاهی دست یافت. در سال ۱۹۱۹م انقلاب ماه مارس در مصر درگرفت و انگلستان ناگزیر به پذیرفتن استقلال مصر گشت. از این رو در نیمه ماه مارس ۱۹۲۲م، فؤاد اول استقلال مصر را اعلام کرد و حقوق مدنی و مشروطه را به مردم اعطا نمود. در ۱۹۳۶م، انگلستان به طور رسمی استقلال مصر را پذیرفت و قراردادی میان مصر و انگلستان بسته شد. پس از مرگ فواد اول، پسرش فاروق معروف به فاروق اول به پادشاهی رسید که پادشاهی وی تا سال ۱۹۵۲ به طول انجامید و با کودتای گروه افسران آزاد ارتش مصر، رژیم سلطنتی به پایان رسید.

۱۹۲۳ - لنین برای سومین بار دچار سکته مغزی شد.

۱۹۵۱ - بالاخره قانون ملی شدن نفت تصویب شد

۱۵ مارس ۱۹۵۱ ( ۲۴ اسفند ۱۳۲۹ ) پس از سالها مبارزه، تغییر کابینه ها و بالاخره ترور رزم آرا نخست وزیر وقت، طرح دکتر مصدق و یارانش مبنی بر ملی شدن نفت کشور به اتفاق آراء به تصویب مجلس شورا رسید و انتشار خبر آن ایرانیان را به گونه ای شادمان ساخت که به خیابانها ریختند و تا نیمه شب شادی کردند. پس از تصویب طرح، مردم نمایندگان مجلس را بر روی دوش از بهارستان به خانه هایشان رسانیدند.

روزهای بعد نیز شادی مردم قطع نشد و تا پایان ایام نوروز ادامه یافت.

چهار روز بعد (۲۹ اسفند) سنا نیز به رغم اعتراض شدید دولت انگلستان طرح را تصویب و همان روز به امضای شاه رسید. بعدا به پیشنهاد دکتر مصدق «۲۹ اسفند» روز ملی و تعطیل عمومی اعلام شد. از آغاز قرن ۲۰ نفت ایران در انحصار انگلستان بود.

۱۳۵۸ - برگزاری انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی

با برگزاری انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی، یکی دیگر از اهداف انقلاب اسلامی تحقق یافت و مردم ایران در انتخاباتی آزاد، نمایندگان خود را برگزیدند. این انتخابات در شرایطی برگزار شد که دشمنان اسلام با توطئه‏های مختلف خود، در صدد تضعیف نظام نوپای جمهوری اسلامی و جلوگیری از شکل‏گیری ارکان آن بودند. اما مردم ایران، تحت رهبری امام خمینی، تمامی توطئه‏ها را خنثی کردند و مجلس، با قدرت، کار خود را آغاز کرد.

۱۳۶۳ - انفجار بمب در مراسم نماز جمعه تهران

در زمانی که رژیم بعث، مردم را از رفتن به نماز جمعه بر حذر می‏داشت و به بمباران و موشک باران نماز جمعه تهدید می‏کرد، منافقان نیز بیکار ننشسته و با یک طرح از قبل تعیین شده و هماهنگ با رژیم عراق، نماز جمعه تهران را در ۲۴ اسفند ۶۳ به خاک و خون کشیدند. در این جنایت ۱۴ نفر شهید و ۸۸ نفر مجروح شدند. مقام معظم رهبری حضرت آیت‏ اللَّه خامنه ‏ای که در آن زمان در مقام ریاست جمهوری و امامت جمعه تهران در حال ایراد خطبه‏ های نماز بودند، پس از انفجار بمب، با صلابت و بدون هیچ گونه تزلزلی به خطبه‏ هایش ادامه دادند و این امر موجب تقویت روحیه ضداستکباری نمازگزاران و امت شهید پرور ایران گردید.

انتهای پیام/